"Xamaretou (Χαμαρέτου)" στίχοι
Άμα είναι να φύγω και λέει
Άμα είναι να φύγω, να φύγω από σφαίρα, μην πέσω από αρρώστια
Κάποτε ρώταγα αυτόν τον καθρέφτη ποιος είναι ο καλύτερος, τώρα ποιος έχει τα κότσια
Όπου πέρασα έσπερνα αγάπη, έτσι με δίδαξε εκείνη στη Σπάρτη
Μου 'λεγε «Πριν λερωθεί τ' όνομά σου, να προτιμάς πρώτα να σου βγει το μάτι»
Πέρασαν τόσοι ρουφιάνοι από δίπλα μου κι από τις λάσπες τους δε λερώθηκα
Γκρίζα μαλλιά, βλέπω ακόμα καλά, τόσα χρόνια μετά δεν τυφλώθηκα
Κάποτε άκουγα τη φωνή της καρδιάς μου, τώρα μόνο τις κατσάδες της πείρας μου
Το μόνο στόμα που τάισα και δε με δάγκωσε ήταν της σκύλας μου
Μια φορά πεθαμένος δυο φορές ζωντανός, μου το 'πε ο Θανάσης
10 φορές να προτιμάς κάτω να πέσεις απ' το να μη δοκιμάσεις
Πια προσέχω τι γράφω, μ' ακούνε παιδιά και οι ρουφιάνοι από κάτω
Εκεί έξω μ' ακούνε τα ανίψια μου, φίλοι απ' την παλιά γειτονιά και τα πρώην κορίτσια μου
«Εσύ δε μοιάζεις με ράπερ» μου λέγανε, «Πού είν' τα χρυσά και τ' αλάνια σου;
Πού είν' τα ταττού, τα ρολόγια, τα φράγκα, τα χρυσαφικά και τ' αμάξια σου;»
Σου 'χα πει «Μην ψαρώνεις μ' εκείνους που μ' άσφαιρα πάνω από κάμερες ρίχνουν
Να φοβάσαι αυτούς που όσα κάνουν δε λένε κι αυτούς που όσα έχουν δε δείχνουν»
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Έπαιζα πάντα δίχως πλάνο, δόντια και νύχια για να κρατιέμαι από πάνω
Ποιος γαμάει τη μόδα; Μεγάλωσα στη Χαμαρέτου, όχι στο Μιλάνο
Τα καινούργια παιδιά δεν ακούνε τι γράφεις και πια δεν μπορούν να σε νιώσουνε
Είπα «Θα καταλάβουν και θ' ανατριχιάσουν μεθαύριο που θα μεγαλώσουνε»
Ο,τι σκέφτεσαι το προσελκύεις, ό,τι φαντάζεσαι, αυτό θα συμβεί
Με τόσες μπάρες που έχω στο μυαλό μου, φοβάμαι πως αύριο θα μπω φυλακή
Όσες φορές τ' ονειρεύτηκα δεν είδα κανένα σύμπαν να συνωμοτεί
Τόσες βρόμικες σκέψεις στο κεφάλι μου, πες μου πώς θα τη βγάλω καθαρή, και
«Τα καλύτερα παιδιά φεύγουν πρώτα», έτσι μου πες ένα Σαββατόβραδο
Μα όταν φύγω από εδώ τελευταίος, πες με πεισματάρη, μη με πεις μουνόπανο
Ίδιοι βλάκες που κράζανε πίσω από τις πλάτες μας τώρα το κάνουν στα comments
Είδα ν' αλλάζουν οι άνθρωποι κι οι εποχές μα δεν είδα να αλλάζουν τα κόμπλεξ
Αυτή η φάση με τρέλανε, πάντα αλλος είχε το όνομα και άλλος τη χάρη
Άλλον ξέρουν σαν θαύμα παιδί κι άλλος σαν θαύμα παιδί βγαίνει και ραπάρει
Η μαμά δε ρωτάει τη κάνω, τόσο σίγουρη νιώθει για το καμάρι της
Έτσι και αλλιώς, ε... ποιας μάνας γιος έχει το flow του κανακάρη της;
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Άμα είναι να φύγω, να φύγω από σφαίρα, μην πέσω από αρρώστια
Κάποτε ρώταγα αυτόν τον καθρέφτη ποιος είναι ο καλύτερος, τώρα ποιος έχει τα κότσια
Όπου πέρασα έσπερνα αγάπη, έτσι με δίδαξε εκείνη στη Σπάρτη
Μου 'λεγε «Πριν λερωθεί τ' όνομά σου, να προτιμάς πρώτα να σου βγει το μάτι»
Πέρασαν τόσοι ρουφιάνοι από δίπλα μου κι από τις λάσπες τους δε λερώθηκα
Γκρίζα μαλλιά, βλέπω ακόμα καλά, τόσα χρόνια μετά δεν τυφλώθηκα
Κάποτε άκουγα τη φωνή της καρδιάς μου, τώρα μόνο τις κατσάδες της πείρας μου
Το μόνο στόμα που τάισα και δε με δάγκωσε ήταν της σκύλας μου
Μια φορά πεθαμένος δυο φορές ζωντανός, μου το 'πε ο Θανάσης
10 φορές να προτιμάς κάτω να πέσεις απ' το να μη δοκιμάσεις
Πια προσέχω τι γράφω, μ' ακούνε παιδιά και οι ρουφιάνοι από κάτω
Εκεί έξω μ' ακούνε τα ανίψια μου, φίλοι απ' την παλιά γειτονιά και τα πρώην κορίτσια μου
«Εσύ δε μοιάζεις με ράπερ» μου λέγανε, «Πού είν' τα χρυσά και τ' αλάνια σου;
Πού είν' τα ταττού, τα ρολόγια, τα φράγκα, τα χρυσαφικά και τ' αμάξια σου;»
Σου 'χα πει «Μην ψαρώνεις μ' εκείνους που μ' άσφαιρα πάνω από κάμερες ρίχνουν
Να φοβάσαι αυτούς που όσα κάνουν δε λένε κι αυτούς που όσα έχουν δε δείχνουν»
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Έπαιζα πάντα δίχως πλάνο, δόντια και νύχια για να κρατιέμαι από πάνω
Ποιος γαμάει τη μόδα; Μεγάλωσα στη Χαμαρέτου, όχι στο Μιλάνο
Τα καινούργια παιδιά δεν ακούνε τι γράφεις και πια δεν μπορούν να σε νιώσουνε
Είπα «Θα καταλάβουν και θ' ανατριχιάσουν μεθαύριο που θα μεγαλώσουνε»
Ο,τι σκέφτεσαι το προσελκύεις, ό,τι φαντάζεσαι, αυτό θα συμβεί
Με τόσες μπάρες που έχω στο μυαλό μου, φοβάμαι πως αύριο θα μπω φυλακή
Όσες φορές τ' ονειρεύτηκα δεν είδα κανένα σύμπαν να συνωμοτεί
Τόσες βρόμικες σκέψεις στο κεφάλι μου, πες μου πώς θα τη βγάλω καθαρή, και
«Τα καλύτερα παιδιά φεύγουν πρώτα», έτσι μου πες ένα Σαββατόβραδο
Μα όταν φύγω από εδώ τελευταίος, πες με πεισματάρη, μη με πεις μουνόπανο
Ίδιοι βλάκες που κράζανε πίσω από τις πλάτες μας τώρα το κάνουν στα comments
Είδα ν' αλλάζουν οι άνθρωποι κι οι εποχές μα δεν είδα να αλλάζουν τα κόμπλεξ
Αυτή η φάση με τρέλανε, πάντα αλλος είχε το όνομα και άλλος τη χάρη
Άλλον ξέρουν σαν θαύμα παιδί κι άλλος σαν θαύμα παιδί βγαίνει και ραπάρει
Η μαμά δε ρωτάει τη κάνω, τόσο σίγουρη νιώθει για το καμάρι της
Έτσι και αλλιώς, ε... ποιας μάνας γιος έχει το flow του κανακάρη της;
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
Είπα έτσι θα φύγω, έτσι θα φύγω, έτσι όπως ήρθα
Με το κεφάλι ψηλά και με λόγια λίγα, έτσι απλά θα χαθώ μες στη νύχτα
Μη μου γαμάς τη ζωή με τα θέλω τα «πρέπει» τα «μη» και τη ζήλια σου, ε
Ήθελα μόνο μια κουβέντα καλή να ακούσω να βγαίνει από τα γαμημένα τα χείλια σου
