"Manindigan" lyrics
(feat. Lois & Trvmata)
Kung iintindihin lang natin ang ating sarili
'Di na natin na kailangan pa na maghabol
'Pagkat buhay natin ay sa'tin din naka depende
'Di na natin na kailangan pa na magdabog
Dahil buhay ay ganyan, sadyang mapaglaro
Matuto kang umunawa, matuto kang tumayo
'Pag ika'y nadarapa, matutong tumanggap
Ng pagka talo minsan kailangan mong masaktan
Upang iyong maranasan, kung pa'no ang lumaban
Sa paraang hindi mo kailangan ng hidwaan
Kaya merong pagsubok, upang ika'y matuto
Mahirap pumanhik sa rurok ng walang paghubog
Lagi mo lang tatandaan, proseso sa daan
Progreso walang dulo, lagi mo paghandaan
Ng mga paparating, diretso ang tingin
Distraksyon sa paligid ay 'wag mo nang pansinin
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
Napakaganda ng mundo kung 'yong sisilipin
Kaya 'wag mo ng isipin lumalason sa'yong isip
Alagaan ang sarili bago ang lahat
Upang maalagaan mo ang nasa 'yong paligid
Sabayan mo ang ihip ng hangen na papalapit sa'tin
Na nag papaalalang palaganap ang pagibig
Napakadami ng senyales, dapat tandaan
Natural lang bumigat minsan nararamdaman
Para may dahilan ka upang mapagaan
At lalo pang ganahan, magpatuloy sa daan
Magpatuloy ang hakbang kahit pa malayo ang pupuntahan
'Di hadlang ang kahirapan, dahil don nilakasan
Ko pa lalo sarili pinamato
Kahit minsan malabo, pinangako ko na kaya ko
At 'di ko ipinako kung saan, saan
Kase alam ko sa sariling may pupuntahan
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
Dapat natin na malaman
Ang tunay na kahalagahan
Ng pagka buhay sa mundo
Ang dami nating nalalaman
Mga bagay na hindi kailangan
Kaya ang isip ay lito
Dapat natin na malaman
Ang tunay na kahalagahan
Ng pagka buhay sa mundo
Ang dami nating nalalaman
Mga bagay na hindi kailangan
Kaya ang isip ay lito
'Di na natin na kailangan pa na maghabol
'Pagkat buhay natin ay sa'tin din naka depende
'Di na natin na kailangan pa na magdabog
Dahil buhay ay ganyan, sadyang mapaglaro
Matuto kang umunawa, matuto kang tumayo
'Pag ika'y nadarapa, matutong tumanggap
Ng pagka talo minsan kailangan mong masaktan
Upang iyong maranasan, kung pa'no ang lumaban
Sa paraang hindi mo kailangan ng hidwaan
Kaya merong pagsubok, upang ika'y matuto
Mahirap pumanhik sa rurok ng walang paghubog
Lagi mo lang tatandaan, proseso sa daan
Progreso walang dulo, lagi mo paghandaan
Ng mga paparating, diretso ang tingin
Distraksyon sa paligid ay 'wag mo nang pansinin
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
Napakaganda ng mundo kung 'yong sisilipin
Kaya 'wag mo ng isipin lumalason sa'yong isip
Alagaan ang sarili bago ang lahat
Upang maalagaan mo ang nasa 'yong paligid
Sabayan mo ang ihip ng hangen na papalapit sa'tin
Na nag papaalalang palaganap ang pagibig
Napakadami ng senyales, dapat tandaan
Natural lang bumigat minsan nararamdaman
Para may dahilan ka upang mapagaan
At lalo pang ganahan, magpatuloy sa daan
Magpatuloy ang hakbang kahit pa malayo ang pupuntahan
'Di hadlang ang kahirapan, dahil don nilakasan
Ko pa lalo sarili pinamato
Kahit minsan malabo, pinangako ko na kaya ko
At 'di ko ipinako kung saan, saan
Kase alam ko sa sariling may pupuntahan
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
'Wag mong iwanan ang 'yong sarile
Manindigan ka sa'yo
Mga bagay, 'wag isise
Ikaw lang din ang lumikha
Dapat natin na malaman
Ang tunay na kahalagahan
Ng pagka buhay sa mundo
Ang dami nating nalalaman
Mga bagay na hindi kailangan
Kaya ang isip ay lito
Dapat natin na malaman
Ang tunay na kahalagahan
Ng pagka buhay sa mundo
Ang dami nating nalalaman
Mga bagay na hindi kailangan
Kaya ang isip ay lito
