"9. SENFONİ" şarkı sözleri

Sağırlığın eşiğinde, kulaklarım defolu
Yine de açın sonuna kadar sesi bu bokun
Yazacağım ne olursa, notaları ver onun
9. cu Senfoni, bu yolun sonu Beethoven.

Acımasız çocuk, kalbim taş, hiç sevgi yok
Denedim bir keresinde ve gördüm ki değmiyo'
Hayat ardına bakmadan gitmekmiş yolu
Duygusuz yaşamlar, artık hissetmiyorum

Kendime isyanım yazdığım şiirler
Uzun zamandır gelmiyordu içimden
Sessizliğin ardında yatan krizler
Boşluğa doğru donuk, derin dikizler

Ruhumu gömdüm bi' 45'liğe, yanımda 70'lik
35'i yere döktüm, 35'i diktim
Elde sıfır kaldı, hepsi senin için abim
Toprağın altında ustam, tohumunu ekti

Yaşatmak için yeşeren bir ağacım artık
Ama rüzgâr üzerimde bırakmadı yaprak
Ruhum güze hapis, kurtulamam sonbahardan
Acımasız çocuk, kalbim taş, hiç sevgi yok

Denedim bir keresinde ve gördüm ki değmiyo'
Hayat ardına bakmadan gitmekmiş yolu
Duygusuz yaşamlar, artık hissetmiyorum

Düşle, nasıl ister gönül görmediğini
Mücadele kanıtlamak demek henüz ölmediğini
Hayat anlamadı şaka yapmadığımı
Sahne kıyafetim gibi gördüm deli gömleğimi

Nesilden nesile verin örneğimi
Bu sistem zorluyo sanki iki böbreğimi
Senin içinde hiç bi' şey ölmedi mi ha?
Büyü artık, duruşundan tanı tövbeliyi

Şimdi ateş varsa ver, yoksa vaktimi çalma
Paylaşamam zaten, biraz kaldı zulamda
Kaybettim kontrolü, bozuk kumanda
Yıllarca kandırınca kendimi boş avuntularla

Bi' serseri mayın sanki derin sularda
Bu sabrım değdiğimi patlatıcam yakın zamanda
Takılma, takıldığında sakıncalar var
Bu yaptığın duvar örmek yıkıntılardan

Bi' dakka sessiz olun, bu bi' fırsat size
Bi' şey anlatmalı kirli yolum, hâlâ nasıl bilmiyorum
Müziği yarım kıstım, İstanbul'u dinliyorum
B planım var aslında, tam altında torpidonun

Ama yıllarca bekleyemem tahliyeyi
Bütün hırsım, bi' daha gözüm görmesin hiç adliyeyi
Kalem tutunca da çok bi' şey değişmiyor ki
Dili sivri bi' çocuksan kızdırırsın zaptiyeyi