Teksti i "Vetëdija"

Ma lakun emnin me vner e jo me rasa
Ma kapën nderin për fyt e ia nxun frymën tu e vjedh
Ma panë e mohun pafajësinë, tu e trajtu si marionetë
Tinëz, pa iu pa i hija e zemrës
Por sa bukur o dukë kjo dashnia, pa faqe t'kuqe t'lakmisë e pa laps t'kushteve
Që veç unë s'i kisha vnu
Ujqit t'veshun si dele n'hanë t'plotë e n'hanë t're
Iluzion:
Banu ma e shëndosh, banu ma e egër
Banu ma e butë, banu ma femnore
Banu ma e fortë, banu si n'fillim
Banu ma e bukur, banu ma për toke
Banu ma e paprekshme
U mundova, u bana, u bana, u bana
Çkado që i ka konvenu botës
Çkado që iu ka vy
Mendja dhomë e zezë, e vogël pa dritare
S'mujsha me pa që dritën ma ka vesh shpirti
Kam bërtit' me qit za që e shajnë e me qit za që e dojnë
N'gjuhë tjetër, nashta m'kupton dikush
I take my power back!
Ti hala rrej për mu, vjedhëm, përdorëm, merri krejt ça kom
Kontrollomë, kopjomë, injoromi vlerat
Konkurromë, provokomë, njollosma emnin e f'tyrën
Po s'un ma ndotë, as merr dot shpirtin
Se sa t'kem frikë, se për mu, jam e para, e dyta, e treta
U detyrova me mësu me dasht veten pa arsye, se kërkush kurrë nuk diti