"Ta Panta Allazoun Pia" στίχοι
Και μεγαλώνεις και πας και ξενερώνεις μ' όλους
Και όλα γύρω σου τόσα προβλήματα
Όταν ξεκίναγες δε το περίμενες πως θα 'ταν έτσι
Άμα το ήξερες δε θα ήθελες να είχες θέση
Δίχως αντίκρυσμα σπουδές, δεν έχει πια πισωγύρισμα
Τις λάθος επιλογές τις πληρώνεις
Πληγώνεσαι και πληγώνεις, πρώτα νοιώθεις μετά μετανοιώνεις
Στον εαυτό σου κλείνεσαι και την πόρτα κλειδώνεις
Από πολλούς πολλά περίμενες αργά το κατάλαβες
Πως οι άνθρωποι είναι ύαινες
Συμπλήρωνες τα κενά τους γινόσουν η σιγουριά τους και να που
Τόσα ξενύχτια δε σε βγάλαν κάπου
Μάθε να χάνεις και συνέχισε, όποιος δε γνώρισε την ήττα του ποτέ δε κέρδισε
Εύκολος δρόμος να μείνεις παιδί για πάντα
Το δύσκολο οι γύρω σου να σε υπολογίσουν για άντρα
Καρδιά να 'χεις του λιονταριού, το στόμα του δράκου
Και την καρδιά σου να ακούς άκου
Ζήσε το τώρα και προχώρα το
Ρίξε τα χέρια στη φλόγα κυνήγα τ' όνειρο
Και άμα μεγάλωσες δε γέρασες
Ωρίμασες δοκίμασες τόσες παγίδες πέρασες
Ο χρόνος είναι γιατρός είναι και δάσκαλος
Λιγάκι άτσαλος
Τα πάντα αλλάζουν πια και οι πάντες σε κουράζουν
Είδες τόσα πολλά δύσκολα πια σε εντυπωσιάζουν οι άλλοι
Το παραμύθι το έχεις μάθει απ' την καλή και απ' την ανάποδη
Θυμάσαι στο είχα πει, έτσι είναι οι άνθρωποι
Άλλαξες χώρες και χώρους
Άλλαξες τρόπους και τόπους
Τόσους ανθρώπους και τόσους συντρόφους
Έχασες και έπιασες στόχους
Άνοιξες και έκλεισες δρόμους
Αδιαφορούσες για κανόνες και νόμους
Τόσους χειμώνες μετά και είσαι ξανά πριν την εκκίνηση
Κοιτάς δίχως συγκίνηση το παρελθόν σου ρωτάς
Που θα 'σουν αν δε τους άκουγες τώρα που θα 'σουν και σπας
Γιατί τα λόγια τους άφησες να σε αλλάξουν
Αργά δεν είναι ποτέ, θα είναι αύριο
Αν μείνει λευκό το τετράδιο γράφε
Από το κάθε λάθος σου μάθε και γίνε πιο έμπειρος
Φυλάκισε το φοβο για να πεθάνεις ελεύθερος
Καρδιά να 'χεις του λιονταριού, το στόμα του δράκου
Και την καρδιά σου να ακούς άκου
Ζήσε το τώρα και προχώρα το
Ρίξε τα χέρια στη φλόγα κυνήγα τ' όνειρο
Και άμα μεγάλωσες δε γέρασες
Ωρίμασες δοκίμασες τόσες παγίδες πέρασες
Ο χρόνος είναι γιατρός είναι και δάσκαλος
Λιγάκι άτσαλος
Και όλα γύρω σου τόσα προβλήματα
Όταν ξεκίναγες δε το περίμενες πως θα 'ταν έτσι
Άμα το ήξερες δε θα ήθελες να είχες θέση
Δίχως αντίκρυσμα σπουδές, δεν έχει πια πισωγύρισμα
Τις λάθος επιλογές τις πληρώνεις
Πληγώνεσαι και πληγώνεις, πρώτα νοιώθεις μετά μετανοιώνεις
Στον εαυτό σου κλείνεσαι και την πόρτα κλειδώνεις
Από πολλούς πολλά περίμενες αργά το κατάλαβες
Πως οι άνθρωποι είναι ύαινες
Συμπλήρωνες τα κενά τους γινόσουν η σιγουριά τους και να που
Τόσα ξενύχτια δε σε βγάλαν κάπου
Μάθε να χάνεις και συνέχισε, όποιος δε γνώρισε την ήττα του ποτέ δε κέρδισε
Εύκολος δρόμος να μείνεις παιδί για πάντα
Το δύσκολο οι γύρω σου να σε υπολογίσουν για άντρα
Καρδιά να 'χεις του λιονταριού, το στόμα του δράκου
Και την καρδιά σου να ακούς άκου
Ζήσε το τώρα και προχώρα το
Ρίξε τα χέρια στη φλόγα κυνήγα τ' όνειρο
Και άμα μεγάλωσες δε γέρασες
Ωρίμασες δοκίμασες τόσες παγίδες πέρασες
Ο χρόνος είναι γιατρός είναι και δάσκαλος
Λιγάκι άτσαλος
Τα πάντα αλλάζουν πια και οι πάντες σε κουράζουν
Είδες τόσα πολλά δύσκολα πια σε εντυπωσιάζουν οι άλλοι
Το παραμύθι το έχεις μάθει απ' την καλή και απ' την ανάποδη
Θυμάσαι στο είχα πει, έτσι είναι οι άνθρωποι
Άλλαξες χώρες και χώρους
Άλλαξες τρόπους και τόπους
Τόσους ανθρώπους και τόσους συντρόφους
Έχασες και έπιασες στόχους
Άνοιξες και έκλεισες δρόμους
Αδιαφορούσες για κανόνες και νόμους
Τόσους χειμώνες μετά και είσαι ξανά πριν την εκκίνηση
Κοιτάς δίχως συγκίνηση το παρελθόν σου ρωτάς
Που θα 'σουν αν δε τους άκουγες τώρα που θα 'σουν και σπας
Γιατί τα λόγια τους άφησες να σε αλλάξουν
Αργά δεν είναι ποτέ, θα είναι αύριο
Αν μείνει λευκό το τετράδιο γράφε
Από το κάθε λάθος σου μάθε και γίνε πιο έμπειρος
Φυλάκισε το φοβο για να πεθάνεις ελεύθερος
Καρδιά να 'χεις του λιονταριού, το στόμα του δράκου
Και την καρδιά σου να ακούς άκου
Ζήσε το τώρα και προχώρα το
Ρίξε τα χέρια στη φλόγα κυνήγα τ' όνειρο
Και άμα μεγάλωσες δε γέρασες
Ωρίμασες δοκίμασες τόσες παγίδες πέρασες
Ο χρόνος είναι γιατρός είναι και δάσκαλος
Λιγάκι άτσαλος
Writer(s): Giannis Giannakopoulos
