"Luzacstraat" songtekst

Ooit was ik achttien
En woonde je naast me
Jij in jouw kamer
Onder je kale dekbed op de grond

Soms nam je de metro
Dan ging ik mee je mee, oh
Nergens heen
Maar gewoon omdat ik het gezellig vond

En is het niet raar?
Is het niet raar?
Dat we niet meer alles weten van elkaar
Is het niet raar?
We zijn nooit meer samen thuis

Ik vind het niet raar
Ik vind het niet raar
Want als ik bel staan jullie altijd klaar
Ik vind het niet raar
De vriendschap werd het huis

Eén trap naar boven
Daar woonde jij met de deur open
Jij was de lijm die tussen de mensen zat
Altijd de trouwste
En als ik denk aan
Hoeveel ik wel niet van je hou
Dan voel ik de liefde solide in mijn hart

Oh en is het niet raar?
Is het niet raar?
Dat we niet meer alles weten van elkaar
Is het niet raar?
We zijn nooit meer samen thuis

Ik vind het niet raar
Ik vind het niet raar
Want als ik bel staan jullie altijd klaar
Ik vind het niet raar
De vriendschap werd het huis

Jij was de laatste
De kers op de taart
Met kerstlichtjes in je kamer
Soms lagen we met zijn vieren in jouw bed
Soms is het leven zo onzeker
Hoe kan ik je troosten?
Hoe maak ik het beter?
Het verbaast me soms hoe sterk je bent

Oh en is het niet raar?
Is het niet raar?
Dat we niet meer alles weten van elkaar
Is het niet raar?
We zijn nooit meer samen thuis

Ik vind het niet raar
Ik vind het niet raar
Dat is nou eenmaal hoe die dingen gaan
Het huis blijft staan
Misschien wel voor altijd