"Nie Jestem Ciałem" tekst piosenki
Hinol Polska Wersja & Opał Lyrics
(feat. 2check & Sickquence)
Mierzymy kilometry w minutach, godziny w tysiącach
Miarą człowieka nie jest dusza, lecz jego stan konta
Nikt już nie słucha, każdy się przegląda
Lecz śmierć jest od złej diety, nie głodowa
Wszyscy chcą się wyróżniać i chcą się podobać, lecz są tacy sami jak ta deszczu kropla na grobach
Odpowiedzialność jest Boga, lecz zwykle to w nim widzisz wroga
Internet był odskocznią od życia w biegu, dziś życie odskocznią jest od internetu
Wszystko na przekór, w żelaznym wieku, pomimo techniki postępu
Edukacja to lipa, to indoktrynacja fałszywa
Nie uczą dzieciaków jak być szczęśliwym, uczą ich spierdalać na gigant
Oto matematyka, co się z wit nam wymyka
Bogów nie ma na Spotify, ani na YouTubie ani na Tidal
Świadomość duszy nas różni od dzika czy byka, którego spożywasz
Ja siebie słucham wśród kłótni i hipokryzji
Ożywiam ducha, ciało nie jest wszystkim
Mimo wszystko nie jestem tym ciałem, nie jestem ciałem, tylko je ubrałem
I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem
Jestem atomem, elementem chaosu, a moim domem jest cząsteczka kosmosu
One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum
Ubrałem je tylko na krótki moment, opakowane w ładunek emocji
Przebrani w aury o różnym kolorze, pofarbowane od fałszywych doktryn
Przez to dotknij mnie tak, żeby zapisać
Parę dokonań z życia w talizman
Poustawiali się z przekonaniami jak w rządku, im dalej od miasta bliżej mam kościół
Z dala od bodźców i jeszcze dalej od ślepo rzucanych poglądów
Wszystko, co noszę, to wziąłem od przodków, od słów do czynów i od czynów do snów
Wszyscy zostawimy po sobie w końcu historię dokonań, ciała w posągu
Moja historia to śpiew, może w tej melodii komuś przyniesie odpowiedź
Ścinane korony drzew, poprzebierany za korony człowiek
Ja trzymam się natury i z natury bliskich
Sam znajdę pułap, nie mów mi już więcej, gdzie iść
Słucham siebie w środku tej hipokryzji
Ożywiam ducha, ciało nie jest wszystkim
Mimo wszystko nie jestem tym ciałem, nie jestem ciałem tylko je ubrałem
I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem
Jestem atomem, elementem chaosu, a moim domem jest cząsteczka kosmosu
One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum
Miarą człowieka nie jest dusza, lecz jego stan konta
Nikt już nie słucha, każdy się przegląda
Lecz śmierć jest od złej diety, nie głodowa
Wszyscy chcą się wyróżniać i chcą się podobać, lecz są tacy sami jak ta deszczu kropla na grobach
Odpowiedzialność jest Boga, lecz zwykle to w nim widzisz wroga
Internet był odskocznią od życia w biegu, dziś życie odskocznią jest od internetu
Wszystko na przekór, w żelaznym wieku, pomimo techniki postępu
Edukacja to lipa, to indoktrynacja fałszywa
Nie uczą dzieciaków jak być szczęśliwym, uczą ich spierdalać na gigant
Oto matematyka, co się z wit nam wymyka
Bogów nie ma na Spotify, ani na YouTubie ani na Tidal
Świadomość duszy nas różni od dzika czy byka, którego spożywasz
Ja siebie słucham wśród kłótni i hipokryzji
Ożywiam ducha, ciało nie jest wszystkim
Mimo wszystko nie jestem tym ciałem, nie jestem ciałem, tylko je ubrałem
I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem
Jestem atomem, elementem chaosu, a moim domem jest cząsteczka kosmosu
One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum
Ubrałem je tylko na krótki moment, opakowane w ładunek emocji
Przebrani w aury o różnym kolorze, pofarbowane od fałszywych doktryn
Przez to dotknij mnie tak, żeby zapisać
Parę dokonań z życia w talizman
Poustawiali się z przekonaniami jak w rządku, im dalej od miasta bliżej mam kościół
Z dala od bodźców i jeszcze dalej od ślepo rzucanych poglądów
Wszystko, co noszę, to wziąłem od przodków, od słów do czynów i od czynów do snów
Wszyscy zostawimy po sobie w końcu historię dokonań, ciała w posągu
Moja historia to śpiew, może w tej melodii komuś przyniesie odpowiedź
Ścinane korony drzew, poprzebierany za korony człowiek
Ja trzymam się natury i z natury bliskich
Sam znajdę pułap, nie mów mi już więcej, gdzie iść
Słucham siebie w środku tej hipokryzji
Ożywiam ducha, ciało nie jest wszystkim
Mimo wszystko nie jestem tym ciałem, nie jestem ciałem tylko je ubrałem
I wracam do domu przez me życie całe, życie całe, jest tylko detalem
Jestem atomem, elementem chaosu, a moim domem jest cząsteczka kosmosu
One złączone w odpowiedni sposób to komponent czegoś, czego nie pojmie rozum
