"Kendinle Vedalaş" şarkı sözleri

Gök gürültüsü, umutsuz sevenler
Pişmanlık saatleri, şehrin kirli gözleri
Bitmeyen şeritler, gerçeküstü hakikatler
Türlü türlü rüyalar

Karanlık yüzlü kalpazanlar ortasında kaldım
Kendi kan izlerimle bulurdum yolları
Utancımın gri duvarlarında safi korku
Anne örgüsünde kazaklarda uğultu

İlk defa gidilmiş şehirlerde bitmez akşam
Sessiz ışıklar ve türlü türlü rüyalar
Karla kaplı trenler şehirden geçerken
Vuruldu uykusunda umutsuz sevenler

Gönül macerasından zorunlu emekli
Çaresiz saatler kumpanyasında teselli
Buyur otur, bir kendi evindeymişsin gibi
Birazdan başlıyor pişmanlık saatleri

Yapıştı üstüme şehrin kirli gözleri
Hayretler içinde izlemiştim kendimi
Ya ben delirmiştim veya bu mucizeydi
Gördüğüm bu sen değilsen söyle kimdi?

Gözlerim bütün şu peronlarda dolaştı
Katiyen yoktun ama ben kiminle vedalaştım?
Baharı yudumlar gibiydim, içim ferahtı
Kendimden başka kandıracak kimse kalmadı

İnan ki duydum işte, sahiden konuştun
Yolcular yorgun, muavin uykusuz
Arkamda şarkılar bıraktım, hayli huzursuz
Bütün şu hislerim ve ben izahtan yoksunuz

Gözlerim daldı, yarın olmasın
Aklım almıyor bu aklımdaki kaosları
Gazeteler siyah beyaz ölüm ilanları
Sende sevilecek bir şey yoktu, biraz ben abarttım

Dünyevi korkular ve gerçeküstü hakikatler
O kadar bunaldım ki yıldızları süpürdüm birden
Gökyüzünde uçaklardan kalma izler
Cenaze nakil araçlarında bitmeyen şeritler

Adını yıllar sonra bir selada duymak
Kemik donduran bir hisle yanıp kavrulmak
Değer miydi lan? Bu muydu hakikat?
Her şeyi boşver, önce kendinle vedalaş

Yapıştı üstüme şehrin kirli gözleri
Hayretler içinde izlemiştim kendimi
Ya ben delirmiştim veya bu mucizeydi
Gördüğüm bu sen değilsen söyle kimdi?

Gözlerim bütün şu peronlarda dolaştı
Katiyen yoktun ama ben kiminle vedalaştım?
Baharı yudumlar gibiydim, içim ferahtı
Kendimden başka kandıracak kimse kalmadı