"Mezarsızlar" şarkı sözleri

Kendimi kaybettiğim akşamlara daldım, kül banyosu dişler
Çoktan geçtik, kan tadından artık intikam damarlarında
Menekşeler, güller uzakta, zehirli zambaklar bur'da
Sol göğsümde bi' dövme, yazıyor or'da "Mezarsızlar"
Mezarsızlar, kan dolu yumrukları toprağı deşti bir akşam
Peşinden beş el ateş sessizliği deldi aniden
"Bana benden âlâ bela yok hâlâ" demiştim ben tam o anda
Güneş çalarken turuncuya, hayalin düşerken aklıma
Kayalıklara çarparak parçalanmış cesetler gibi umutlar
Yüreğimden gırtlağıma kadar zift döktüler sanki, bak, bir anda
Diş etlerim şiş, kolların dikişli, dilsiz bir barbar gibi kalbim
Şehrin meydanlarında baykuş başları vardı kesilmiş
Bezgin köpekler gibi gölgelerde bekledim sebepsiz
Üstüm toz toprak çoktan, bi' de sırtımdan kurşunlar
Çıkartarak geçti bu günler
Hiç bilmediğim ürpertiler göğsüme saplanır üçer beşer
Çoktan ölmüş bir ressam gölgesi her daim üstümde gezdi
Avcuma tüm mezarsızların yüzlerini çizerken içim parçalandı (Rrah)
Diri bi' kombo, laneti bol yol, her adım başı sanki bi' komplo
İglo var gibi sırtımda, buz keskin ister, beslerim pes
Bu kadar yeter aslına dair, bu yol bana daim ve tabiri bariz
Anlamda dar gelir aklına, yazdılar ismimi gizli raporlara
Cannibal konserindeki [?], bronz heykele toz gibi kondu bi' Albatroz
Başladı kaos, günde beş dozdan her gün psikoz
Korkmadım, saldırın, tozu toprağı katıp haykırdım, rrah
İçimdeki boşlukta yankılandı tüm mezarsızların çığlığı
İşte işimi dişleyen içgüdülere bağlı bi' döngü
Sürgün günlerimin gün dönümünden önce son görüntü
Avcumda mezarsızların yüzü
Kurdum kuruntuları puntuna getirip puslu bi' gece kustum
Tüm uzuvları donduran uğultularla doluydu bu kuşku
Unuttum, kala kala aklımda kaldı tek bi' laf
"Mezarsızlar, mezarsızlar"
Kan dolu yumrukları toprağı deşti bir akşam