"Den Afinoun Simadia Stin Ammo Tou Hronou (Δεν Αφήνουν Σημάδια Στην Άμμο Του Χρόνου)" στίχοι
Σκοτάδι στα φώτα λοξόδρομοι ξύπνιοι
Σημάδια από ατμόσφαιρεσ που έχουν ξεφτίσει
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Συμμορίεσ ζητιάνων την παράσταση κλέβουν
Το μελάνι τουσ χύνουν και βραβείο σου φέρνουν
Το παίζεισ άνετη γνωρίζεισ φάτσεσ
Μα δε σου καίγεται κανένα καρφί
Γιατί φοβάσαι τισ δικέσ σου γκριμάτσεσ
Όταν σου κάνουν κόρτε απ' το γυαλί
Να είσαι ελεύθερη γυρεύεισ τρόπουσ
Μα δεν τουσ βρίσκεισ και αγανακτείσ
Νομίζω θέλεισ πιο πολλά απ' τουσ ανθρώπουσ
Κι όταν στα δίνουνε αδιαφορείσ
Ποιοσ ποιοσ να στο πει
Και ποιοσ να στο εξηγήσει
Αυτό που φαίνεται αλήθεια είναι μισή
Κι η άλλη μισή θα σε ξεσκίσει
Με τραγιάσκεσ διατάζουν κολλημένοι ρουφιάνοι
Αλλά επίσησ δεν ξέρουν πωσ το κόλπο δεν πιάνει
Αριστερέσ δεξιώσεισ με θρησκόληπτα πέπλα
Στισ ακούραμμουσ παίρνουν τη δικιά τουσ την έχθρα
Ξέρεισ και κρύβεσαι σαν τα ποντίκια
Μια μαύρη γάτα λυσσασμένη ορμά
Χορεύεισ ύστερα με δεκανίκια
Κάτω απ' το πάτωμα με φωτά θαμπά
Μα θα θυμάσαι πάντα ένα βράδυ
Ευτυχισμένη είμαι μου 'πεσ δειλά
Τρελά φεγγάρια σ' είχαν βάλει σημάδι
Μ' ένα τραγούδι που 'χα πει απ' τα παλιά
Ποιοσ ποιοσ να στο πει
Και ποιοσ να στο εξηγήσει
Αυτό που φαίνεται αλήθεια είναι μισή
Κι η άλλη μισή θα σε ξεσκίσει
Κρυφέσ εξατμίσεισ τρυπάνε σαν σφαίρα
Τουσ τοίχουσ και λένε πωσ έρχεται η μέρα
Απλώνεται η φήμη αγκαλιάζει την τρέλα
Και για έρωτα αρπάζουν το ακέφαλο τέρασ
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
Σημάδια από ατμόσφαιρεσ που έχουν ξεφτίσει
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Συμμορίεσ ζητιάνων την παράσταση κλέβουν
Το μελάνι τουσ χύνουν και βραβείο σου φέρνουν
Το παίζεισ άνετη γνωρίζεισ φάτσεσ
Μα δε σου καίγεται κανένα καρφί
Γιατί φοβάσαι τισ δικέσ σου γκριμάτσεσ
Όταν σου κάνουν κόρτε απ' το γυαλί
Να είσαι ελεύθερη γυρεύεισ τρόπουσ
Μα δεν τουσ βρίσκεισ και αγανακτείσ
Νομίζω θέλεισ πιο πολλά απ' τουσ ανθρώπουσ
Κι όταν στα δίνουνε αδιαφορείσ
Ποιοσ ποιοσ να στο πει
Και ποιοσ να στο εξηγήσει
Αυτό που φαίνεται αλήθεια είναι μισή
Κι η άλλη μισή θα σε ξεσκίσει
Με τραγιάσκεσ διατάζουν κολλημένοι ρουφιάνοι
Αλλά επίσησ δεν ξέρουν πωσ το κόλπο δεν πιάνει
Αριστερέσ δεξιώσεισ με θρησκόληπτα πέπλα
Στισ ακούραμμουσ παίρνουν τη δικιά τουσ την έχθρα
Ξέρεισ και κρύβεσαι σαν τα ποντίκια
Μια μαύρη γάτα λυσσασμένη ορμά
Χορεύεισ ύστερα με δεκανίκια
Κάτω απ' το πάτωμα με φωτά θαμπά
Μα θα θυμάσαι πάντα ένα βράδυ
Ευτυχισμένη είμαι μου 'πεσ δειλά
Τρελά φεγγάρια σ' είχαν βάλει σημάδι
Μ' ένα τραγούδι που 'χα πει απ' τα παλιά
Ποιοσ ποιοσ να στο πει
Και ποιοσ να στο εξηγήσει
Αυτό που φαίνεται αλήθεια είναι μισή
Κι η άλλη μισή θα σε ξεσκίσει
Κρυφέσ εξατμίσεισ τρυπάνε σαν σφαίρα
Τουσ τοίχουσ και λένε πωσ έρχεται η μέρα
Απλώνεται η φήμη αγκαλιάζει την τρέλα
Και για έρωτα αρπάζουν το ακέφαλο τέρασ
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
Δεν αφήνουν σημάδια στην άμμο του χρόνου
Γιατί εκεί επιμένουν χωρίσ να θαμπώνουν
Ποτάμια στα δέντρα ξερά νταραβέρια
Ταμπέλεσ φτιαγμένεσ από ανάγλυφα χέρια
