"Sztuka Nostalgii" tekst piosenki

Te wersy nagrywam post mortem dla wszystkich
Co już zapomnieli tu o mnie
Sariusa słuchał mój ziomek, mówił, że mają podobne historie
Teraz go nie ma koło mnie, już tylko czasem gadamy nad grobem
Puszczam mu "Powrócisz tu" i przez rok nie wracam znów do tego potem
Słuchałem "Trumny" jak babcie mi kładli do takiej zdobionej
Wiesz, jestem smutny, kiedy myślę o niej
Bo pracuję w Anglii, tęsknię za domem
Mefka mi kiedyś tak sprała emocje, że do tej pory myślę, czy kochać mogę
Słuchałam cię wtedy po barach na bombie, wolałam to niż rady od kogokolwiek

Zabij mnie, póki jeszcze siłę masz
To były już ostatnie z wszystkich twoich braw
Czasem by uleczyć człowieka
Dziś, trzeba być bez szans
Zabij mnie, póki jeszcze siłę masz
To były już ostatnie z wszystkich twoich braw
Czasem by uleczyć człowieka
Dziś, trzeba być bez szans

Zabij mnie za sztukę nostalgii
Za to, że się tu zranisz od prawdy
Za muzę, której ci nie ogarną ten piękny, ten słodki, ten modny i ładny
Byłem ćpunem życia jeszcze długo za nim dało mi pierwszą działkę
Nikt tu nie chce pracy, każdy po krysztale
Chce się tylko bawić, uwierz znam to naprawdę
Nie czuję emocji jak dawniej, to robi mi w głowie papkę
Nie będę dobry jak tamten, za długo siedziałem z diabłem
Te wersy to stompy na klatę dla wszystkich, co mają poziome EKG
Dla każdego z was, który mnie nie poznaje
A był kiedyś dla mnie najlepszym ziomalem

Zabij mnie, póki jeszcze siłę masz
To były już ostatnie z wszystkich twoich braw
Czasem by uleczyć człowieka
Dziś, trzeba być bez szans
Zabij mnie, póki jeszcze siłę masz
To były już ostatnie z wszystkich twoich braw
Czasem by uleczyć człowieka
Dziś, trzeba być bez szans