"DYLEMAT" tekst piosenki
W ustach bluzgi, w oczach płacz, bo nie chcę już z nimi być, nie
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
Bo w głowach jest komuna
Ja za stary, by tłumaczyć
Że w tym życiu gra się czysto
Nie da się tego wybaczyć
Jak podliczę sobie wszystko
Gdzie ktoś szukał swojej racji
Gdzie nawet nie ma ziarna inteligencji lub prawdy (nie, nie)
Lubią się kłócić, by się kłócić, by się kłócić
Wybacz ale musieliśmy uciec od Januszy
Pełno lewych ciosów zadano mi, nadal stoję
Ale już na przyszłość przed tym bagnem składam zbroję (Amen)
W ustach bluzgi, w oczach płacz, bo nie chcę już z nimi być, nie
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
Każdy wie coś lepiej, każdy każdemu pokaże
Każde słowo jest na wadze złota, przemyśle uważnie
Bo to pretekst na urazy, a uraza doprowadzi do burdelu
Żebyś płacił sutenerom tu podatek od procentów
Wymyślone bajki, wielcy biznesmeni
Noszą znoszone Najki, ale w ich w internecie
Bossowie życia i śmierci
Chodź stąd, bo coś śmierdzi
To chyba już ten czas
W ustach bluzgi, w oczach płacz, bo nie chcę już z nimi być, nie
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
(Aporofobia, Aporofobia II, Aporofobia
Legendy nigdy giną, tylko król Sentino
Wszystko czego dotknę to staje się złotem, Sicarios)
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
Bo w głowach jest komuna
Ja za stary, by tłumaczyć
Że w tym życiu gra się czysto
Nie da się tego wybaczyć
Jak podliczę sobie wszystko
Gdzie ktoś szukał swojej racji
Gdzie nawet nie ma ziarna inteligencji lub prawdy (nie, nie)
Lubią się kłócić, by się kłócić, by się kłócić
Wybacz ale musieliśmy uciec od Januszy
Pełno lewych ciosów zadano mi, nadal stoję
Ale już na przyszłość przed tym bagnem składam zbroję (Amen)
W ustach bluzgi, w oczach płacz, bo nie chcę już z nimi być, nie
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
Każdy wie coś lepiej, każdy każdemu pokaże
Każde słowo jest na wadze złota, przemyśle uważnie
Bo to pretekst na urazy, a uraza doprowadzi do burdelu
Żebyś płacił sutenerom tu podatek od procentów
Wymyślone bajki, wielcy biznesmeni
Noszą znoszone Najki, ale w ich w internecie
Bossowie życia i śmierci
Chodź stąd, bo coś śmierdzi
To chyba już ten czas
W ustach bluzgi, w oczach płacz, bo nie chcę już z nimi być, nie
Nie takie moje życie
Mama płacze się śmiejąc, za czymś, czego już nie ma
Tam wieczny jest dylemat, zła między nami chemia
To czas już się pożegnać (Na, na, na)
Niedługo już dziesięć lat (Na, na, na)
I wciąż ten sam jest schemat
Trzeba go wykorzystać
Jak nie będzie w tę grę grać, zaczniemy go oczerniać (Haha)
(Aporofobia, Aporofobia II, Aporofobia
Legendy nigdy giną, tylko król Sentino
Wszystko czego dotknę to staje się złotem, Sicarios)
Writer(s): Loic Douki, Maxime Kondrat, Sebastian Enrique Alvarez, Sebastian Kowasz
