"MONA LISA" στίχοι
(feat. Mente Fuerte)
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω
Ακριβό είναι τ' άρωμα της, έσκισα το φόρεμα της
Η ζωή μου πάει τρένο, αυτή είναι συνεπιβάτης
Θέλει μαζί της να βγαίνω για να βάζει τα καλά της
Όσο πάω ανεβαίνω, έχει χάσει τα μυαλά της
Μέσα στο σκοτάδι χάνομαι, σταματάω να αισθάνομαι
Αναρωτιέμαι τι κάνουμε, τσακωνόμαστε και το κάνουμε
Αν σε ξέχασα δεν ήταν εσκεμένα, ήμουνα αφηρημένος, μπορεί μεθυσμένος
Είναι μέσα στην καρδιά της λες και μένει, δε μ' αφήνει, με κρατάει κλειδωμένο
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
Λούζεται με τ' άρωμα μου, φοράει τα ρούχα τα δικά μου
Μ' έχει αγκαλιά όλο το βράδυ, θέλει ν' ακούει συνέχεια την καρδιά μου
Πάνω μου γλυκά κοιμάται κι έρχεται στα όνειρά μου
Ήταν στα δύσκολα εδώ, αξίζει τα καλύτερά μου
Μωρό μου, είσαι δική μου στ' αλήθεια
Δε με πειράζει που είσαι η πιο τοξική μου συνήθεια
Νιώθω σαν τον Da Vinci, είσαι για 'μένα η Μόνα Λίζα
Ξέρω, με μισείς τη μέρα, μα αγαπιόμαστε τη νύχτα
Και πώς να έχω μάτια γι' άλλη; Πες μου
Έχεις μείνει σ' όλες τις επιλογές μου
Η σελίδα μου καμβάς, κατευθύνεις τις πινελιές μου
Έργο τέχνης μοναδικό, ανεβάζεις τις μετοχές μου
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω
Ακριβό είναι τ' άρωμα της, έσκισα το φόρεμα της
Η ζωή μου πάει τρένο, αυτή είναι συνεπιβάτης
Θέλει μαζί της να βγαίνω για να βάζει τα καλά της
Όσο πάω ανεβαίνω, έχει χάσει τα μυαλά της
Μέσα στο σκοτάδι χάνομαι, σταματάω να αισθάνομαι
Αναρωτιέμαι τι κάνουμε, τσακωνόμαστε και το κάνουμε
Αν σε ξέχασα δεν ήταν εσκεμένα, ήμουνα αφηρημένος, μπορεί μεθυσμένος
Είναι μέσα στην καρδιά της λες και μένει, δε μ' αφήνει, με κρατάει κλειδωμένο
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
Λούζεται με τ' άρωμα μου, φοράει τα ρούχα τα δικά μου
Μ' έχει αγκαλιά όλο το βράδυ, θέλει ν' ακούει συνέχεια την καρδιά μου
Πάνω μου γλυκά κοιμάται κι έρχεται στα όνειρά μου
Ήταν στα δύσκολα εδώ, αξίζει τα καλύτερά μου
Μωρό μου, είσαι δική μου στ' αλήθεια
Δε με πειράζει που είσαι η πιο τοξική μου συνήθεια
Νιώθω σαν τον Da Vinci, είσαι για 'μένα η Μόνα Λίζα
Ξέρω, με μισείς τη μέρα, μα αγαπιόμαστε τη νύχτα
Και πώς να έχω μάτια γι' άλλη; Πες μου
Έχεις μείνει σ' όλες τις επιλογές μου
Η σελίδα μου καμβάς, κατευθύνεις τις πινελιές μου
Έργο τέχνης μοναδικό, ανεβάζεις τις μετοχές μου
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μετά τον δρόμο μου θ' ακολουθήσω πριν να γίνουν όλα μια συνήθεια
Βγάλ' τα ρούχα σου να ζωγραφίσω, στον τοίχο να είσαι η Μόνα Λίζα
Μα εγώ θα αποχωρήσω, χωρίς εσένα είναι όλα ίδια
