"Facts" στίχοι
Bloody Hawk & Immune Lyrics
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν ζήσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό (ye, ah, ah)
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω
Έχω ένα όνειρο τρελό που κάποιες μέρες πιάνω
Κι έχω ένα όνειρο τρελό που κάπου το 'χω χάσει
Κάθε Δευτέρα σκέφτομαι ό,τι δεν μπορώ να κάνω
Γιατί έχω ακόμα έξι μέρες να το κάνω πράξη
Όταν μιλάω έχω στόχο να μιλάω σ' όλους
Αν είμαι εδώ για μία μόδα δεν το θέλω καν
Έχω κομμάτια που θ' ακούσουν τα παιδιά στα σπίτια
Μα αν δεν τα ακούσουν οι γονείς τους δεν τα βγάζω καν
Στον δρόμο όλοι μ' αγαπάν, αυτό δεν είναι ψέμα
Αλλά στον δρόμο δε μ' ακούν κι αυτό δεν είναι ψέμα
Θα προτιμήσουν ένα λάθος, ένα ωραίο ψέμα
Ένα φτιαγμένο παραμύθι με χρυσό και αίμα
Όχι, μη με παρεξηγείς, μ' αυτό δεν έχω θέμα
Απλά λατρεύω να ψάχνω γιατί συμβαίνει κάτι
Και καταλήγω στο ότι πάντα θα νικάει η απάτη
Γι' αυτό ελπίζω κάποια μέρα να νικήσει η αγάπη
Ξέρω ανθρώπους που ραγίζουνε και σπάνε όντως
Που όταν μιλάνε στον Θεό τους απαντάει όντως
Ξέρω ανθρώπους που μιλάω και ακούνε όντως
Μα τον καθέναν από αυτούς τον έχω ακούσει πρώτος
Από παιδί έχω τη μουσική καλό μου φίλο
Από παιδί έχω τη μουσική σαν φυλαχτό και βάση μου
Θα την ακούσεις στα φανάρια όταν λείπω
Θα τη ροκάρουν οι αληθινοί στ' αμάξι τους
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν ζήσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω (huh)
Για να χτίσω το κάστρο πέτρα-πέτρα μάζευα
Να 'ξερες όταν δε μ' έβλεπες πως σε χάζευα
Δυο χάπια, το ένα αληθινό και τ' άλλο κόπια
Όλα κρέμονται σε μια κλωστή όπως τα πρώτα δόντια
Φιλοσοφώ όπως ο Θαλής στη γη της ανωμαλίας
Μένω αειθαλής μέχρι τη γη της επαγγελίας
Το λίκνο του πολιτισμού έγινε το άνδρο της διαφθοράς
Γεμίσαμε εντολοδόχους κι αφεντικά της συμφοράς
Κυνηγάω τα όνειρά μου με κινητήρα από αεροπλάνο
Τρέχω, τα πάντα λέμε, τρέχω και δε φτάνω
Μα όπως τα σκυλιά που κυνηγάνε τ' αυτοκίνητα
Και να τα πιάσω, δε θα ξέρω τι να τα κάνω
Στην αλάνα για goal, εδώ έχει shoot, δεν έχει scroll
Όσο χάνω τα κλειδιά μου βρίσκω το κλειδί του sol
Ή θα καταφέρεις τα πάντα ή δε θ' αλλάξεις ποτέ
Ή πολυπράγμων ή μπαλαρίνα σε φουετέ
Αναρωτιέμαι γιατί οι άνρθωποι πια δε δίνουν σημασία
Γιατί τους νοιάζουν τόσο όσα δεν έχουν αξία
Κι αφού τα χρήματα είναι η ρίζα του κακού τότε γιατί τα ζητάνε στην εκκλησία
Κρύβουν τον κωδικό πριν την ανάληψη, περηφάνεια και προκατάληψη
Ενώ ο καθημερινός βίος είναι σ' αγανάκτηση
Μείναμε λίγοι και καλοί γι' αυτό θα μείνω μαζί σου
Θα γίνω η τελευταία μπουκιά στο φαΐ σου, η δύναμή σου (eh)
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα μου
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση (rra, rra)
Τρία καλοκαίρια δεν κοιμάμαι (ta-ta-ta)
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν χτίσει (BCC Gang)
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη μου
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω (aha)
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν χτίσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη μου
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν ζήσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό (ye, ah, ah)
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω
Έχω ένα όνειρο τρελό που κάποιες μέρες πιάνω
Κι έχω ένα όνειρο τρελό που κάπου το 'χω χάσει
Κάθε Δευτέρα σκέφτομαι ό,τι δεν μπορώ να κάνω
Γιατί έχω ακόμα έξι μέρες να το κάνω πράξη
Όταν μιλάω έχω στόχο να μιλάω σ' όλους
Αν είμαι εδώ για μία μόδα δεν το θέλω καν
Έχω κομμάτια που θ' ακούσουν τα παιδιά στα σπίτια
Μα αν δεν τα ακούσουν οι γονείς τους δεν τα βγάζω καν
Στον δρόμο όλοι μ' αγαπάν, αυτό δεν είναι ψέμα
Αλλά στον δρόμο δε μ' ακούν κι αυτό δεν είναι ψέμα
Θα προτιμήσουν ένα λάθος, ένα ωραίο ψέμα
Ένα φτιαγμένο παραμύθι με χρυσό και αίμα
Όχι, μη με παρεξηγείς, μ' αυτό δεν έχω θέμα
Απλά λατρεύω να ψάχνω γιατί συμβαίνει κάτι
Και καταλήγω στο ότι πάντα θα νικάει η απάτη
Γι' αυτό ελπίζω κάποια μέρα να νικήσει η αγάπη
Ξέρω ανθρώπους που ραγίζουνε και σπάνε όντως
Που όταν μιλάνε στον Θεό τους απαντάει όντως
Ξέρω ανθρώπους που μιλάω και ακούνε όντως
Μα τον καθέναν από αυτούς τον έχω ακούσει πρώτος
Από παιδί έχω τη μουσική καλό μου φίλο
Από παιδί έχω τη μουσική σαν φυλαχτό και βάση μου
Θα την ακούσεις στα φανάρια όταν λείπω
Θα τη ροκάρουν οι αληθινοί στ' αμάξι τους
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν ζήσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω (huh)
Για να χτίσω το κάστρο πέτρα-πέτρα μάζευα
Να 'ξερες όταν δε μ' έβλεπες πως σε χάζευα
Δυο χάπια, το ένα αληθινό και τ' άλλο κόπια
Όλα κρέμονται σε μια κλωστή όπως τα πρώτα δόντια
Φιλοσοφώ όπως ο Θαλής στη γη της ανωμαλίας
Μένω αειθαλής μέχρι τη γη της επαγγελίας
Το λίκνο του πολιτισμού έγινε το άνδρο της διαφθοράς
Γεμίσαμε εντολοδόχους κι αφεντικά της συμφοράς
Κυνηγάω τα όνειρά μου με κινητήρα από αεροπλάνο
Τρέχω, τα πάντα λέμε, τρέχω και δε φτάνω
Μα όπως τα σκυλιά που κυνηγάνε τ' αυτοκίνητα
Και να τα πιάσω, δε θα ξέρω τι να τα κάνω
Στην αλάνα για goal, εδώ έχει shoot, δεν έχει scroll
Όσο χάνω τα κλειδιά μου βρίσκω το κλειδί του sol
Ή θα καταφέρεις τα πάντα ή δε θ' αλλάξεις ποτέ
Ή πολυπράγμων ή μπαλαρίνα σε φουετέ
Αναρωτιέμαι γιατί οι άνρθωποι πια δε δίνουν σημασία
Γιατί τους νοιάζουν τόσο όσα δεν έχουν αξία
Κι αφού τα χρήματα είναι η ρίζα του κακού τότε γιατί τα ζητάνε στην εκκλησία
Κρύβουν τον κωδικό πριν την ανάληψη, περηφάνεια και προκατάληψη
Ενώ ο καθημερινός βίος είναι σ' αγανάκτηση
Μείναμε λίγοι και καλοί γι' αυτό θα μείνω μαζί σου
Θα γίνω η τελευταία μπουκιά στο φαΐ σου, η δύναμή σου (eh)
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα μου
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση (rra, rra)
Τρία καλοκαίρια δεν κοιμάμαι (ta-ta-ta)
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν χτίσει (BCC Gang)
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη μου
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω (aha)
Ένα στόμα μου 'δωσε η μάνα
Δύο μάτια μου 'δωσε η φύση
Τρία καλοκαίρια δε θυμάμαι
Τέσσερις χειμώνες μ' έχουν χτίσει
Πέντε μαχαιριές έχω στην πλάτη μου
Έξι ευκαιρίες ν' απαντήσω
Εφτά φορές μου κάνανε καλό
Οκτώ φορές το 'χω γυρίσει πίσω
