"SIMPLOKES (ΣΥΜΠΛΟΚΕΣ)" στίχοι
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να-να-να-να-να-να-να
Δεν βλέπω πουτάνες την ώρα
Για δες που τελικά δεν πήγαν όλα στράφι
Κάποτε λέγανε θα μείνουμε στο ράφι
Δεν τους φοβάται ο γέρος μου, τι άλλο να πάθει
Οι ρυτίδες τον πρόδωσαν και η κωλότσεπη του μπάζει
Θέλουν να γίνω σακούλα μες στο πατάρι
Γιατί ό,τι λέω στην ευθεία κόντρα πάει
Γαμώ τα φράγκα σας κι ό,τι κόμμα διαλέγετε
Θέλω ο αδελφός μου πάλι να χαμογελάει
Από την ταράτσα μου κοιτάω τον κεντρικό
Όνειρα μέσα σε ένα επιβατικό
Δεν θέλω ακόμα για καφέ έξω να βγω
Γιατί πέρασε ΕΚΑΒ και στο φανάρι έχουν νεκρό
12 στάσεις απ' το studio με metro
Με ρίχνει να τα λέω μα θα αναγκαστώ
Δεν ξέρω καν να λύνω τον οπλοβαστό
Κι ούτε καν θα πολεμήσω για κανέναν στρατηγό
Η κοινωνία αυτή μας θέλει στους εξόριστους
Να λεν' απέναντι αυτοί πως είναι μόνοι τους
Να κάνουν πλάτες σε δημόσιο βιασμό
Γιατί πολύ απλά στα πλάνα δεν είναι η κόρη τους
Μου λένε σίγουρα συμβάλλω και στην πτώση τους
Το πορτοφόλι τους έγινε και το μπόι τους
Δεν το περίμεναν σίγουρα από παιδιά
Που μέχρι πέρσι το 'καναν σαν να 'τανε το hobby τους
Πρέπει να βγω, μου λένε, όλους να τους κράξω
Μα εγώ δεν άνοιξα καμία rap σχολή
Εδώ παλεύω να με συγκρατώ από τρέλες
Χιόνια στην κορυφή και αυτός ακόμα προσπαθεί
Δεν ξέρω ακόμα πόσο άραγε θα γράφω
Αν όντως χαίρομαι και με ευχαριστεί
Μα θα με φάνε μία μέρα αν το αφήσω
Ολόκληρη η πλατεία, οι ίδιοι μου οι πιστοί
Μην σ' ακούσω
Έρχομαι έξαλλος με vaffanculo style, δεν περνάς το κέντρο, δάγκωμα, Gattuso
Είμαι ταγμένος να 'μαι απέναντι απ' το κράτος, ας τους να με ψάχνουν, δεν θα υπακούσω
Είμαι γροθιά στα σωθικά των βολεμένων, αγκάθι που ταλαιπωρεί τον πλούσιο
Καταλαβαίνουν λένε κάθε μια μπάρα, μα για τον γέρο μου είναι ανούσιο
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, eh
Πες μου μάνα τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Πες μου μάνα τι θες
Μισώ την τηλεόραση (Μισώ)
Βρωμάει από χιλιόμετρα ψοφίμι
Σαν να βουτάς με τον εγκέφαλο στην κόλαση
Είναι κατάρα δύσκολη να κουβαλάς την φήμη
Μετά από όσα πω άραγε τι θα γίνει (Τι θα γίνει)
Ποιος θα είναι στην γωνία πάλι να με κρίνει (Πες μου ποιος)
Σκάω σαν τροχαίο στον τοίχο μετωπική
Μπουνιά στην Κηφισίας, μαρσάρισμα στην Μαβίλη
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, eh
Πες μου μάνα τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Πες μου μάνα τι θες
Να-να-να-να-να-να-να
Δεν βλέπω πουτάνες την ώρα
Για δες που τελικά δεν πήγαν όλα στράφι
Κάποτε λέγανε θα μείνουμε στο ράφι
Δεν τους φοβάται ο γέρος μου, τι άλλο να πάθει
Οι ρυτίδες τον πρόδωσαν και η κωλότσεπη του μπάζει
Θέλουν να γίνω σακούλα μες στο πατάρι
Γιατί ό,τι λέω στην ευθεία κόντρα πάει
Γαμώ τα φράγκα σας κι ό,τι κόμμα διαλέγετε
Θέλω ο αδελφός μου πάλι να χαμογελάει
Από την ταράτσα μου κοιτάω τον κεντρικό
Όνειρα μέσα σε ένα επιβατικό
Δεν θέλω ακόμα για καφέ έξω να βγω
Γιατί πέρασε ΕΚΑΒ και στο φανάρι έχουν νεκρό
12 στάσεις απ' το studio με metro
Με ρίχνει να τα λέω μα θα αναγκαστώ
Δεν ξέρω καν να λύνω τον οπλοβαστό
Κι ούτε καν θα πολεμήσω για κανέναν στρατηγό
Η κοινωνία αυτή μας θέλει στους εξόριστους
Να λεν' απέναντι αυτοί πως είναι μόνοι τους
Να κάνουν πλάτες σε δημόσιο βιασμό
Γιατί πολύ απλά στα πλάνα δεν είναι η κόρη τους
Μου λένε σίγουρα συμβάλλω και στην πτώση τους
Το πορτοφόλι τους έγινε και το μπόι τους
Δεν το περίμεναν σίγουρα από παιδιά
Που μέχρι πέρσι το 'καναν σαν να 'τανε το hobby τους
Πρέπει να βγω, μου λένε, όλους να τους κράξω
Μα εγώ δεν άνοιξα καμία rap σχολή
Εδώ παλεύω να με συγκρατώ από τρέλες
Χιόνια στην κορυφή και αυτός ακόμα προσπαθεί
Δεν ξέρω ακόμα πόσο άραγε θα γράφω
Αν όντως χαίρομαι και με ευχαριστεί
Μα θα με φάνε μία μέρα αν το αφήσω
Ολόκληρη η πλατεία, οι ίδιοι μου οι πιστοί
Μην σ' ακούσω
Έρχομαι έξαλλος με vaffanculo style, δεν περνάς το κέντρο, δάγκωμα, Gattuso
Είμαι ταγμένος να 'μαι απέναντι απ' το κράτος, ας τους να με ψάχνουν, δεν θα υπακούσω
Είμαι γροθιά στα σωθικά των βολεμένων, αγκάθι που ταλαιπωρεί τον πλούσιο
Καταλαβαίνουν λένε κάθε μια μπάρα, μα για τον γέρο μου είναι ανούσιο
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, eh
Πες μου μάνα τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Πες μου μάνα τι θες
Μισώ την τηλεόραση (Μισώ)
Βρωμάει από χιλιόμετρα ψοφίμι
Σαν να βουτάς με τον εγκέφαλο στην κόλαση
Είναι κατάρα δύσκολη να κουβαλάς την φήμη
Μετά από όσα πω άραγε τι θα γίνει (Τι θα γίνει)
Ποιος θα είναι στην γωνία πάλι να με κρίνει (Πες μου ποιος)
Σκάω σαν τροχαίο στον τοίχο μετωπική
Μπουνιά στην Κηφισίας, μαρσάρισμα στην Μαβίλη
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Μάνα πες μου τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, eh
Πες μου μάνα τι θες
Να μην μιλάω για το κράτος, για τις εκκλησίες κι όλες τις στολές
Να μην χαθώ σε ένα φανάρι κάπου στην Αθήνα μες στις συμπλοκές
Να μην με νοιάζει αν ο δίπλα μου όντως πεινάει, έχει μέρες κακές
Να μην κρατάω στιγμές, uh
Πες μου μάνα τι θες
