"Mia Kali Mera (Μια Καλή Μέρα)" στίχοι
Πίσω απ' τις κλειστές σου πόρτες
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
Μες στις σπίθες των ματιών σου
Βλέπω ουτοπίες που θα 'θελα να χαθώ
Μέσα τους μέχρι οι ψυχές να ενδώσουν
Δεν ξέρω τι με βρίσκει κάθε βράδυ και μονολογώ
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Νόημα, έδωσες νόημα
Ήμουν κουρασμένος, κοιτούσα το πρόβλημα
Ήμουν κολλημένος, το σώμα μου πήγαινε πίσω
Στεκόμουν κοντά σε ό,τι θέλω, μα δεν μπορούσα να το ζήσω
Μπορεί το τραγούδι που γράφω να μη σου αρέσει, είμαι εντάξει μ' αυτό
Δεν μπορώ να συμβαδίσω με όλους, okay, είμαι εντάξει μ' αυτό
Τα μούτρα που βλέπω στο τζάμι είναι κάπως αλλιώς, είμαι εντάξει μ' αυτό
Όλα αλλάζουν, νιώθω πως θέλω να αλλάξω κι εγώ
Σίγουρα δεν είμαι έτοιμος να πω ότι ξέρω εμένα
Δέκα βιβλία μου αγόρασες, ακόμα δε διάβασα ούτε ένα
Τίποτα ακόμα δεν έκανα, έμεινα μόνο στη σκέψη
Καταλαβαίνω πως δε γίνεται έτσι
Θέλω να φύγω, μακριά από το φόβο
Μακριά από τη φτώχεια, μακριά από τον πόνο που βλέπω εδώ, άλλο δεν μπορώ
Κι όταν κλείνω τα μάτια, φαντάζομαι κόσμους με όμορφα σπίτια, λευκά περιστέρια, τι κάνω εδώ;
Θα 'ρθω να σε βρω
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Πάλι μαλώνουμε, λες με σιχαίνεσαι
Κάνεις βαλίτσες, λες ότι τέλειωσε
Βάζεις τα κλάματα, γάμα τα φέρεσαι
Δε σε καταλαβαίνω, η αλήθεια να λέγεται
Γιατί χθες είπες άλλα, ένα γράμμα στο πάτωμα λέει μ' αγαπούσες
Είπες «για πάντα», το 'πες και νόμιζα πως το εννοούσες
Θέλω να μάθω στα δυο σου μάτια τι τέρας κοιτούσες
Μάλλον δεν είμαι αυτό που περίμενες κι αναζητούσες
Είμαι ένα παιδί μ' ένα μολύβι και μια σφεντόνα
Κι έχω σκεφτεί ένα ζεστό παραμύθι ν' ακούς τον χειμώνα
Πήρα ένα όνειρο δίχως ελπίδα και του 'δωσα σώμα
Είχα μια ιδέα και τώρα όλη η χώρα το έκανε εικόνα
Άσε τον Ήλιο επιτέλους να μπει μέσα από τις κουρτίνες
Γράφω στον τοίχο «κατάφερες κάτι μετά από μήνες»
Σηκώνω ξανά το σπαθί κι ελπίζω, αφού αναπνέω
Άλλο ένα απόγευμα στο Κολοσσαίο
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Πίσω απ' τις κλειστές σου πόρτες
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
Πίσω απ' τις κλειστές σου πόρτες
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
Μες στις σπίθες των ματιών σου
Βλέπω ουτοπίες που θα 'θελα να χαθώ
Μέσα τους μέχρι οι ψυχές να ενδώσουν
Δεν ξέρω τι με βρίσκει κάθε βράδυ και μονολογώ
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Νόημα, έδωσες νόημα
Ήμουν κουρασμένος, κοιτούσα το πρόβλημα
Ήμουν κολλημένος, το σώμα μου πήγαινε πίσω
Στεκόμουν κοντά σε ό,τι θέλω, μα δεν μπορούσα να το ζήσω
Μπορεί το τραγούδι που γράφω να μη σου αρέσει, είμαι εντάξει μ' αυτό
Δεν μπορώ να συμβαδίσω με όλους, okay, είμαι εντάξει μ' αυτό
Τα μούτρα που βλέπω στο τζάμι είναι κάπως αλλιώς, είμαι εντάξει μ' αυτό
Όλα αλλάζουν, νιώθω πως θέλω να αλλάξω κι εγώ
Σίγουρα δεν είμαι έτοιμος να πω ότι ξέρω εμένα
Δέκα βιβλία μου αγόρασες, ακόμα δε διάβασα ούτε ένα
Τίποτα ακόμα δεν έκανα, έμεινα μόνο στη σκέψη
Καταλαβαίνω πως δε γίνεται έτσι
Θέλω να φύγω, μακριά από το φόβο
Μακριά από τη φτώχεια, μακριά από τον πόνο που βλέπω εδώ, άλλο δεν μπορώ
Κι όταν κλείνω τα μάτια, φαντάζομαι κόσμους με όμορφα σπίτια, λευκά περιστέρια, τι κάνω εδώ;
Θα 'ρθω να σε βρω
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Πάλι μαλώνουμε, λες με σιχαίνεσαι
Κάνεις βαλίτσες, λες ότι τέλειωσε
Βάζεις τα κλάματα, γάμα τα φέρεσαι
Δε σε καταλαβαίνω, η αλήθεια να λέγεται
Γιατί χθες είπες άλλα, ένα γράμμα στο πάτωμα λέει μ' αγαπούσες
Είπες «για πάντα», το 'πες και νόμιζα πως το εννοούσες
Θέλω να μάθω στα δυο σου μάτια τι τέρας κοιτούσες
Μάλλον δεν είμαι αυτό που περίμενες κι αναζητούσες
Είμαι ένα παιδί μ' ένα μολύβι και μια σφεντόνα
Κι έχω σκεφτεί ένα ζεστό παραμύθι ν' ακούς τον χειμώνα
Πήρα ένα όνειρο δίχως ελπίδα και του 'δωσα σώμα
Είχα μια ιδέα και τώρα όλη η χώρα το έκανε εικόνα
Άσε τον Ήλιο επιτέλους να μπει μέσα από τις κουρτίνες
Γράφω στον τοίχο «κατάφερες κάτι μετά από μήνες»
Σηκώνω ξανά το σπαθί κι ελπίζω, αφού αναπνέω
Άλλο ένα απόγευμα στο Κολοσσαίο
Γη τρέχει σαν σφαίρα, όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Γη τρέχει σαν σφαίρα, κι όλα αλλάζουν έτσι μες σε μια μέρα
Αν είναι όλα χαμένα, πάντα ξημερώνει μια καλή μέρα
Πίσω απ' τις κλειστές σου πόρτες
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
Πίσω απ' τις κλειστές σου πόρτες
Υπάρχει ένας κόσμος που μπορώ να δω
Που μοιάζει σαν φωτιά μες στους χειμώνες
Όπου το κρύο σκεπάζει την καρδιά κι ακροβατώ
