"Mi Stamatas (Μη Σταματάς)" στίχοι
Αν δεν αγαπήσεις εσένα, δε θα το κάνει κανεις
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Η μανα μου μπαίνει στο internet, θέλει να μάθει τη φάση
Βλέπει τι λένε για 'μένα, καμία φορά νευριάζει
Ο κόσμος μιλάει συνέχεια, αυτό το κατάλαβε τώρα
Μου λέει «Νικόλα, έφτασε η ώρα να πάρεις τη χώρα»
Το 'πα και το ξεκαθάρισα, δεν έχω αστέρι και χάρισμα
Είμαι η απόδειξη του αν πιστεύεις σε κάτι το συμπαν γυρίζει ανάποδα
Αναγεννήθηκα, ανάθεμα (πάλι), πάλι μαθαίνω απ' τα λαθη μας (πάλι)
Πάλι δεν πήρα το μάθημα (πάλι), πάλι χτυπώ το πρωτάθλημα
Θέλω την πόλη μαζί μου μωρό μου, όλοι μ' αγαπάν στον δρόμο
Έχω πάρει μιά γενιά στην πλάτη έχω πάρει το Hip-Hop στον ώμο
Όταν πεθανω μην κλάψεις, μωρό μου, θα 'ναι γιορτή, το 'χω δει στ' όνειρό μου
Τόσα μηνύματα αγαπης στον τάφο θα με σκεπάζουνε στο φέρετρό μου
Λίγο πόνος, λίγο κέφι, λίγο κλαμα, λίγο ντέφι
Έχω εκτιμήσει τον Ήλιο γιατί με γέννησαν σε μέρες που βρέχει
Θα περιμένω, μαλάκες, να δω κάθε μάσκα να πέφτει
Είμαι ο πιο αληθινός στην Ελλάδα, κι άμα μπόρεις, έλα βγάλε με ψεύτη
Αν δεν αγαπήσεις εσένα, δε θα το κάνει κανεις
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Δε θέλουν να δουν να νικάμε, νομίζουν θα σπάσουμε εύκολα
Θέλουν να κόψουν το γέλιο, να κόψουν το πάθος, να κόψουν τον έρωτα
Κι όμως, δε χάνω τον δρόμο μου, δείχνει βορρά η πυξίδα μου
Κρίμα που γράφω ό,τι νιώθω, κρίμα που πάλι θα πάρουν τ' αρχιδια μου
Γραφω με καυλα και πείνα, ναι, με προσέχει η γερακίνα, ναι
Δε θέλω feat στο CD κι ας μην είμαι ο ψηλός από την Καρολίνα, ναι
Όσους σαν έφηβος άκουγα, με βάζουν στον κύκλο των πρώτων
Και μένω παιδί σε μιά πόλη τρελή σαν να μένει ο μπαμπάς μου στο Compton
Είχα ένα όνειρο κάπου στα 17, τότε που 'χα ψυχή πληγωμένη
Κι είπα ν' ακούς τη φωνή που 'χεις μέσα σου, μα κάποιοι θέλουν να μένει πνιγμένη
Έπαιζα live για 4 χρόνια, 10 παιδιά στο κοινό μετρημένοι
Τώρα είναι 2.000 φτασμένοι, πώς να μην είμαστε συγκινημένοι;
Δεν είναι τα φράγκα, δεν είναι τα σπίτια, ούτε τα αμάξια και τα μπιχλιμπίδια
Κι αυτά αξίζουν δεν αμφιβάλω, αλλά στο τέλος μέτρα κάτι άλλο
Ούτε το χρέος και ούτε η ευθύνη, ούτε η δόξα και ούτε και η φήμη
Μόνο ένα πράγμα έχει ουσία, μόνο η αγάπη θα μείνει
Αν δεν αγαπήσεις εσένα, δε θα το κάνει κανεις
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Η μανα μου μπαίνει στο internet, θέλει να μάθει τη φάση
Βλέπει τι λένε για 'μένα, καμία φορά νευριάζει
Ο κόσμος μιλάει συνέχεια, αυτό το κατάλαβε τώρα
Μου λέει «Νικόλα, έφτασε η ώρα να πάρεις τη χώρα»
Το 'πα και το ξεκαθάρισα, δεν έχω αστέρι και χάρισμα
Είμαι η απόδειξη του αν πιστεύεις σε κάτι το συμπαν γυρίζει ανάποδα
Αναγεννήθηκα, ανάθεμα (πάλι), πάλι μαθαίνω απ' τα λαθη μας (πάλι)
Πάλι δεν πήρα το μάθημα (πάλι), πάλι χτυπώ το πρωτάθλημα
Θέλω την πόλη μαζί μου μωρό μου, όλοι μ' αγαπάν στον δρόμο
Έχω πάρει μιά γενιά στην πλάτη έχω πάρει το Hip-Hop στον ώμο
Όταν πεθανω μην κλάψεις, μωρό μου, θα 'ναι γιορτή, το 'χω δει στ' όνειρό μου
Τόσα μηνύματα αγαπης στον τάφο θα με σκεπάζουνε στο φέρετρό μου
Λίγο πόνος, λίγο κέφι, λίγο κλαμα, λίγο ντέφι
Έχω εκτιμήσει τον Ήλιο γιατί με γέννησαν σε μέρες που βρέχει
Θα περιμένω, μαλάκες, να δω κάθε μάσκα να πέφτει
Είμαι ο πιο αληθινός στην Ελλάδα, κι άμα μπόρεις, έλα βγάλε με ψεύτη
Αν δεν αγαπήσεις εσένα, δε θα το κάνει κανεις
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Δε θέλουν να δουν να νικάμε, νομίζουν θα σπάσουμε εύκολα
Θέλουν να κόψουν το γέλιο, να κόψουν το πάθος, να κόψουν τον έρωτα
Κι όμως, δε χάνω τον δρόμο μου, δείχνει βορρά η πυξίδα μου
Κρίμα που γράφω ό,τι νιώθω, κρίμα που πάλι θα πάρουν τ' αρχιδια μου
Γραφω με καυλα και πείνα, ναι, με προσέχει η γερακίνα, ναι
Δε θέλω feat στο CD κι ας μην είμαι ο ψηλός από την Καρολίνα, ναι
Όσους σαν έφηβος άκουγα, με βάζουν στον κύκλο των πρώτων
Και μένω παιδί σε μιά πόλη τρελή σαν να μένει ο μπαμπάς μου στο Compton
Είχα ένα όνειρο κάπου στα 17, τότε που 'χα ψυχή πληγωμένη
Κι είπα ν' ακούς τη φωνή που 'χεις μέσα σου, μα κάποιοι θέλουν να μένει πνιγμένη
Έπαιζα live για 4 χρόνια, 10 παιδιά στο κοινό μετρημένοι
Τώρα είναι 2.000 φτασμένοι, πώς να μην είμαστε συγκινημένοι;
Δεν είναι τα φράγκα, δεν είναι τα σπίτια, ούτε τα αμάξια και τα μπιχλιμπίδια
Κι αυτά αξίζουν δεν αμφιβάλω, αλλά στο τέλος μέτρα κάτι άλλο
Ούτε το χρέος και ούτε η ευθύνη, ούτε η δόξα και ούτε και η φήμη
Μόνο ένα πράγμα έχει ουσία, μόνο η αγάπη θα μείνει
Αν δεν αγαπήσεις εσένα, δε θα το κάνει κανεις
Αν δεν πιστέψεις σ' εσένα, δε θα το κάνει κανείς
Αν δε νικήσεις το ψέμα, δε θα το κάνει κανείς
Ειμαι εδώ για να πω όσα δε λέει κάνεις (1, 2, 3, πάμε)
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς (και), μη σταματάς (ναι)
Λίγο ακόμα δρόμος έμεινε, τώρα το σκοτάδι έφυγε (πάμε)
Μη σταματάς (πάμε), μη σταματάς (ναι)
Φίλε, η μόνη μάχη που έχασες είναι εκείνη που δεν έδωσες
Μη σταματάς
