"Terma (Τέρμα)" στίχοι
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Πού έχει πάει ο ήλιος δεν ξέρω, έχει χαθεί κάτω από τις φωνές
Έχω πληρώσει σ' αυτό το παζάρι, μου 'καναν δώρο αυτές τις ουλές
Δεν ξέρω τι κάνω, τις μέρες που όλα τα χάνω
Τις μέρες που ψάχνω να βρω τον εαυτό μου σ' αυτήν την κινούμενη άμμο
Δε σηκώνω το τηλέφωνο, έχω χαθεί με τις επαφές μου
Όχι δε θέλω να βγούμε, bro, μένω σπίτι με τους δαίμονές μου
Τεμαχίζοντας τις αντοχές μου με τις εμμονές μου
Μάθημα ένα, η πίεση, η ζάλη κι η τρέλα κοιμούνται με 'μένα, τις βλέπω σαν αδερφές μου
Μάλλον θα φταίνε οι συγκυρίες, οι κακοτυχίες κι οι κακουχίες
Οι αποτυχίες κι οι ατυχίες, οι ανησυχίες κι οι προσδοκίες
Ακόμα κι εσύ, μωρό μου, ναι, ακόμα κι εσύ, μωρό μου
Όλος ο κόσμος τεντώνει αυτό το σκοινί που 'χει γίνει κόμπος στο λαιμό μου
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Ah, λάθη, όλος ο δρόμος μου λάθη
Γύρισα πλάτη στον κόσμο γιατί δεν μπορούσε να με καταλάβει
Κάτι, γύρνα και δώσε μου κάτι
Μη με αφήνεις στη μάχη, γάμα τα, σ' έχω ανάγκη
Εκατομμύρια άνθρωποι, όλοι μόνοι τους, παγιδευμένοι στην πόλη τους
Χτίσανε κτήρια γκρι για να μπει το κορμί, η φωνή και οι φόβοι τους
Γράμματα, αλκοολούχα πειράματα
Δε θα μ' ακούσεις στον σαματά, θα 'χω χαθεί ως τα χαράματα
Μένουμε κρύοι και αποξενωμένοι, εγκαταλείπω ξανά την αγέλη
Πείτε στον κόσμο πως είναι ένα ψέμα, και την αλήθεια κανένας δε θέλει
Σπίτι που ο Ήλιος δεν μπαίνει, 4 χρόνια που δεν ανατέλλει
Κι άμα νομίζεις πως ξέρεις για 'μένα, κανείς δε με ξέρει
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Πού έχει πάει ο ήλιος δεν ξέρω, έχει χαθεί κάτω από τις φωνές
Έχω πληρώσει σ' αυτό το παζάρι, μου 'καναν δώρο αυτές τις ουλές
Δεν ξέρω τι κάνω, τις μέρες που όλα τα χάνω
Τις μέρες που ψάχνω να βρω τον εαυτό μου σ' αυτήν την κινούμενη άμμο
Δε σηκώνω το τηλέφωνο, έχω χαθεί με τις επαφές μου
Όχι δε θέλω να βγούμε, bro, μένω σπίτι με τους δαίμονές μου
Τεμαχίζοντας τις αντοχές μου με τις εμμονές μου
Μάθημα ένα, η πίεση, η ζάλη κι η τρέλα κοιμούνται με 'μένα, τις βλέπω σαν αδερφές μου
Μάλλον θα φταίνε οι συγκυρίες, οι κακοτυχίες κι οι κακουχίες
Οι αποτυχίες κι οι ατυχίες, οι ανησυχίες κι οι προσδοκίες
Ακόμα κι εσύ, μωρό μου, ναι, ακόμα κι εσύ, μωρό μου
Όλος ο κόσμος τεντώνει αυτό το σκοινί που 'χει γίνει κόμπος στο λαιμό μου
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Ah, λάθη, όλος ο δρόμος μου λάθη
Γύρισα πλάτη στον κόσμο γιατί δεν μπορούσε να με καταλάβει
Κάτι, γύρνα και δώσε μου κάτι
Μη με αφήνεις στη μάχη, γάμα τα, σ' έχω ανάγκη
Εκατομμύρια άνθρωποι, όλοι μόνοι τους, παγιδευμένοι στην πόλη τους
Χτίσανε κτήρια γκρι για να μπει το κορμί, η φωνή και οι φόβοι τους
Γράμματα, αλκοολούχα πειράματα
Δε θα μ' ακούσεις στον σαματά, θα 'χω χαθεί ως τα χαράματα
Μένουμε κρύοι και αποξενωμένοι, εγκαταλείπω ξανά την αγέλη
Πείτε στον κόσμο πως είναι ένα ψέμα, και την αλήθεια κανένας δε θέλει
Σπίτι που ο Ήλιος δεν μπαίνει, 4 χρόνια που δεν ανατέλλει
Κι άμα νομίζεις πως ξέρεις για 'μένα, κανείς δε με ξέρει
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
Νομίζω πως έφτασα κάπου στο τέρμα μου σήμερα
Δεν έχω κουράγιο να πω «Όλα θα πάνε καλύτερα»
Απλά θέλω να ηρεμήσω και να κάνω ένα βήμα πίσω
Το μυαλό μου να σταματήσω, τη ζωή μου να καθαρίσω
