"Risko (Ρίσκο)" στίχοι
Έχω μόνο ένα θέμα στη ζωή μου
Ένα πρόβλημα που βλέπω κάθε μέρα
Ό,τι σκουπίδι πετάξω στον νεροχύτη μου
Την επόμενη το βρίσκω στην μπανιέρα
Οι υδραυλικοί δε νιώθουνε το πρόβλημα
Δεν μπορούνε να το δουν και να το ακούσουνε
Έτσι έμαθα το πρώτο μάθημά μου:
Πως ότι δεν καθαρίζω σήμερα, αύριο το λούζομαι
Έχω μόνο ένα θέμα στη ζωή μου:
Το γραπτό μου δυστυχώς δεν είναι άριστο
Δε θύμαμαι πώς να βάζω τα ρήματα στη σειρά αλλά πάλι καλά είμαι καλός στο άγνωστο
Έχει χρόνια που 'χω δώσει πανελλήνιες
Μα το άγχος δεν μπορώ να το πετάξω
Κάθε μέρα ξανανιώθω σαν να δίνω εξετάσεις
Γιατί κρίνεται η ζωή μου απ' ό,τι γράψω
Είμαι ακόμα ενα παιδί με ευκαιρίες λειψές
Είχα την τύχη στη ζωή να μη δουλέψω ποτέ
Έχω δουλέψει μέρα-νύχτα για να βγουν οι γραμμές
Κι όσους ακούνε δεν τους δούλεψα ποτέ
Είμαι ακόμα ενα παιδί με ευκαιρίες λειψές
Είδα το έργο όταν έμενα στις εργατικές
Αστείο, ήθελα να φύγω απ' τις εργατικές
Και τώρα γράφω για όσους έμειναν στις εργατικές
Αυτόν τον Ήλιο δεν τον είδα ποτέ
Είχε το χρώμα που είχε πάντα μα δεν το 'βλεπα ποτέ
Και μου γεννήθηκε μια φράση δεξιά του μυαλού:
«Όταν κοιτάς αυτό που θέλεις, θα το βλέπεις παντού»
Τι περιμένεις απο 'μένα, τι ζητάς να κάνω;
Να γίνω συγκινητικός, να μιμηθώ πως χάνω;
Να μιμηθώ το παρελθόν μου, μα στο κάτω-κάτω
Είστε όλοι έναν δίσκο πίσω, πάμε παρακάτω
Δεν περιμένω από 'μένα, γνωρίζω τι κάνω
Έχω ένα βέλος στην κιθάρα, ένα σπαθί στο πιάνο
Ν' ακολουθήσω την καρδιά μου είναι το μόνο πλάνο
Αλλά η ζωή μου κάθε μέρα θέλει παραπάνω
Ο στίχος θέλει κάθε μέρα παραπάνω σκέψη
Κοπέλα θέλει παραπάνω να κάνω στη σχέση
Οι κύκλοι θέλουν παραπάνω δημόσιες σχέσεις
Οι φίλοι θέλουν παραπάνω συμβουλές και λέξεις
Εγώ ζητάω παραπάνω βραβεία κι ανέσεις
Σ' αυτήν τη λούπα που 'χω λίγο παραπάνω πέσει
Έχω ένα βέλος στην κιθάρα, ένα σπαθί στο πιάνο
Κι αυτό το λέω με άλλο τρόπο απ' ό,τι παραπάνω
Μ' ακούνε μέσα απ' τα κουστούμια και τα μεγαλεία, χειροκροτάνε για τον στίχο και την ερμηνεία
Το να μου πουν πως τα γράφω καλά αυτοί που τα γράφω για αυτούς, εγώ που τα γράφω τα αποκαλώ ειρωνεία
Ζητώ συγγνώμη για όλα αυτά και θα τα πάρω πίσω, ειλικρινά, δεν είχα στόχο να σας ενοχλήσω
Θα γράψω κι άλλα κομματάκια να πουλάνε περισσότερο, αλήθεια, δε θα βάλω αυτό το ραπ στον δίσκο
Θέλω να κάνω μια νέα επιτυχία νομίζω
Κι αυτό το «θέλω» είναι «πρέπει» αν θέλω να ζήσω
Βάζω όλα τα υλικά της συνταγής που έχω φτιάξει
Και προσθέτω το συναίσθημα να βγει το Ρίσκο
Αυτό είναι το νέο κομμάτι μου και λέγεται «Υποκρισία»
Όλοι το λατρέψανε και έφτιαξε τη μέρα μου
Μα ορκίζομαι δεν το 'γραψα ποτέ μου
Το βρήκα το πρωί μες στην μπανιέρα μου
Ένα πρόβλημα που βλέπω κάθε μέρα
Ό,τι σκουπίδι πετάξω στον νεροχύτη μου
Την επόμενη το βρίσκω στην μπανιέρα
Οι υδραυλικοί δε νιώθουνε το πρόβλημα
Δεν μπορούνε να το δουν και να το ακούσουνε
Έτσι έμαθα το πρώτο μάθημά μου:
Πως ότι δεν καθαρίζω σήμερα, αύριο το λούζομαι
Έχω μόνο ένα θέμα στη ζωή μου:
Το γραπτό μου δυστυχώς δεν είναι άριστο
Δε θύμαμαι πώς να βάζω τα ρήματα στη σειρά αλλά πάλι καλά είμαι καλός στο άγνωστο
Έχει χρόνια που 'χω δώσει πανελλήνιες
Μα το άγχος δεν μπορώ να το πετάξω
Κάθε μέρα ξανανιώθω σαν να δίνω εξετάσεις
Γιατί κρίνεται η ζωή μου απ' ό,τι γράψω
Είμαι ακόμα ενα παιδί με ευκαιρίες λειψές
Είχα την τύχη στη ζωή να μη δουλέψω ποτέ
Έχω δουλέψει μέρα-νύχτα για να βγουν οι γραμμές
Κι όσους ακούνε δεν τους δούλεψα ποτέ
Είμαι ακόμα ενα παιδί με ευκαιρίες λειψές
Είδα το έργο όταν έμενα στις εργατικές
Αστείο, ήθελα να φύγω απ' τις εργατικές
Και τώρα γράφω για όσους έμειναν στις εργατικές
Αυτόν τον Ήλιο δεν τον είδα ποτέ
Είχε το χρώμα που είχε πάντα μα δεν το 'βλεπα ποτέ
Και μου γεννήθηκε μια φράση δεξιά του μυαλού:
«Όταν κοιτάς αυτό που θέλεις, θα το βλέπεις παντού»
Τι περιμένεις απο 'μένα, τι ζητάς να κάνω;
Να γίνω συγκινητικός, να μιμηθώ πως χάνω;
Να μιμηθώ το παρελθόν μου, μα στο κάτω-κάτω
Είστε όλοι έναν δίσκο πίσω, πάμε παρακάτω
Δεν περιμένω από 'μένα, γνωρίζω τι κάνω
Έχω ένα βέλος στην κιθάρα, ένα σπαθί στο πιάνο
Ν' ακολουθήσω την καρδιά μου είναι το μόνο πλάνο
Αλλά η ζωή μου κάθε μέρα θέλει παραπάνω
Ο στίχος θέλει κάθε μέρα παραπάνω σκέψη
Κοπέλα θέλει παραπάνω να κάνω στη σχέση
Οι κύκλοι θέλουν παραπάνω δημόσιες σχέσεις
Οι φίλοι θέλουν παραπάνω συμβουλές και λέξεις
Εγώ ζητάω παραπάνω βραβεία κι ανέσεις
Σ' αυτήν τη λούπα που 'χω λίγο παραπάνω πέσει
Έχω ένα βέλος στην κιθάρα, ένα σπαθί στο πιάνο
Κι αυτό το λέω με άλλο τρόπο απ' ό,τι παραπάνω
Μ' ακούνε μέσα απ' τα κουστούμια και τα μεγαλεία, χειροκροτάνε για τον στίχο και την ερμηνεία
Το να μου πουν πως τα γράφω καλά αυτοί που τα γράφω για αυτούς, εγώ που τα γράφω τα αποκαλώ ειρωνεία
Ζητώ συγγνώμη για όλα αυτά και θα τα πάρω πίσω, ειλικρινά, δεν είχα στόχο να σας ενοχλήσω
Θα γράψω κι άλλα κομματάκια να πουλάνε περισσότερο, αλήθεια, δε θα βάλω αυτό το ραπ στον δίσκο
Θέλω να κάνω μια νέα επιτυχία νομίζω
Κι αυτό το «θέλω» είναι «πρέπει» αν θέλω να ζήσω
Βάζω όλα τα υλικά της συνταγής που έχω φτιάξει
Και προσθέτω το συναίσθημα να βγει το Ρίσκο
Αυτό είναι το νέο κομμάτι μου και λέγεται «Υποκρισία»
Όλοι το λατρέψανε και έφτιαξε τη μέρα μου
Μα ορκίζομαι δεν το 'γραψα ποτέ μου
Το βρήκα το πρωί μες στην μπανιέρα μου
