"Nu Ik Niet Meer Over Je Schrijf" songtekst

Ik hoop dat je kijkt, ik hoop dat het je spijt
Ook nu ik niet meer over je schrijf
Neem jij iets van me mee naar je vrienden wiens naam ik niet weet?
En ik dacht: zoiets slijt, maar het steekt
En dat blijft, dat blijft, dat blijft

Ik hoop dat je mijn naam vindt in de boeken die je leest
Dat je jezelf vindt aan m'n voordeur als je klaar bent met het feest
'K Stond laatst voor de jouwe, die voelde van een ander
Alsof ik daar nooit gewoon naar binnen ben gewandeld
Morgenochtend wordt m'n nieuwe bed geleverd
Waarin jij nooit gaat liggen, kan in alle rust vergeten
Kan in alle rust boos zijn en je dan ook weer vergeven
'K Hoop echt dat je gelukkig bent en dat ik nog in je leef

Ik hoop dat je kijkt, ik hoop dat het je spijt
Ook nu ik niet meer over je schrijf
Neem jij iets van me mee naar je vrienden wiens naam ik niet weet?
En ik dacht: zoiets slijt, maar het steekt
En dat blijft, dat blijft, dat blijft

Ik mis hem soms een beetje, ik mis alles af en toe
Dat zeg ik vaak op deze plaat, jullie zijn vast al fucking moe
Van mijn gezeik en mijn gegrien, maar echt, deze guy verdient het
Ben niet boos, ik ben verdrietig, ik was alles en toch niemand
Ik heb er hard voor gestudeerd, voor empathie en voor interesse
Dat zit soms niet in mezelf, dat overkomt de allerbeste
'T Is de beste overkomen, ik stress zelfs in m'n dromen
'K Wilde er wel voor je zijn, maar 't is er nooit echt van gekomen
Is dat een antwoord op je vragen?
Heb ik mij niet netjes gedragen?
Je mag me beter leren kennen
Maar je hoeft me er niet elke keer doormidden voor te zagen
Ik koester nauwelijks nog wrok, maar
Ik was nauwelijks nog Frok, en
Zelfs Froukje is geen product
Als niemand mij meer wil verkopen, ben ik nooit meer in stock

Ik hoop dat je kijkt, ik hoop dat het je spijt
Ook nu ik niet meer over je schrijf
Neem jij iets van me mee naar je vrienden wiens naam ik niet weet?
En ik dacht: zoiets slijt, maar het steekt
En dat blijft, dat blijft, dat blijft
Ik hoop dat je kijkt, ik hoop dat het je spijt
Ook nu ik niet meer over je schrijf
Neem jij iets van me mee naar je vrienden wiens naam ik niet weet?
En ik dacht: zoiets slijt, maar het steekt
En dat blijft, dat blijft, dat blijft