"Tort" tekst piosenki
To, to by... To, to by
To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Pusta lodówka, aż się polik wkląsł
Na koncie dziewięć stów mam, jak Tony Hawk
Ziomy robią taki tranzyt, aż się boi Ford
To całą młodość mi układa środowisko
Jak za rękę nie złapią, no to kogoś wyślą
A niejednemu płacić za to słono przyszło
Więc, czasem myślisz, żeby wyjść stąd
A jeśli jutro sypnie się, to nie ma łez już
To było mi pisane od trzydziestusześciu
Wykładałem każdy kamień, który tworzył ten mur
To było mi pisane, było mi pisane
Ztagowałem każdy przedział w dwa tysiące szóstym
Więc, jeśli jutro zegar zatrzyma sekundy
To dobrze będę wiedział, że nie miałem równych
To było mi pisane, było mi pisane
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Chcesz gwiazdę mieć, czy niebo? Mówię: "to i to"
Po osiedlowych bramach znów mnie goni sąd
Tak się wjebałem w kanał, choć nie boli ząb
I chcę jedynie wejść na legal, jak na Giewont
Pomóc kolegom, ruszyć z miejsca, ale siedzą
Całymi dniami, zapisująć asfalt kredą
Więc, co dzień myślę, żeby wyjść stąd
A jeśli jutro zwiędną wszystkie moje kwiaty
Ludzie, którzy są ze mną, to owoce pracy
Nawet, gdy wokół ciemno, to nie zboczę z trasy
To było mi pisane, było mi pisane
A jeśli jutro serce nie uderzy w klatce
To zagraj to na wieży, potem przwiń taśmę
Warto było to przeżyć, zamiast wierzyć w baśnie
To było mi pisane, było mi pisane
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Choć gram koncerty, widząc sporo swoich mord
Te sprzed dekady dalej w tej niedoli wciąż
Ziom co dzień pali pionę, aż osmolił szkło
Nie mogę dłużej zostać w monotonii tkwiąc
Czas wrzucić tyle potraw, by się stolik trząsł
Dziś widząc ścianę ognia, leję olwią
I biorę tylko rozmach, let's go
A jeśli jutro świat się kończy nie ma łez już
To było mi pisane od trzydziestu sześciu
Od kiedy z kolegami miałem pierwszy zespół
To było mi pisane, było mi pisane
A jeśli jutro noc mnie z ramion nie wypuści
A dym zasłoni każde z okien, by mnie uśpić
To dobrze będę wiedział, że nie miałem równych
To było mi pisane, było mi pisane
To było mi pisane, było mi pisane
To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
To by... To by... To było mi pisane
By, by, by, abym mógł o tym napisać
To by... To by... To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
To by... To by... Tobyło mi pisane, abym bógł o tym napisać
To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Pusta lodówka, aż się polik wkląsł
Na koncie dziewięć stów mam, jak Tony Hawk
Ziomy robią taki tranzyt, aż się boi Ford
To całą młodość mi układa środowisko
Jak za rękę nie złapią, no to kogoś wyślą
A niejednemu płacić za to słono przyszło
Więc, czasem myślisz, żeby wyjść stąd
A jeśli jutro sypnie się, to nie ma łez już
To było mi pisane od trzydziestusześciu
Wykładałem każdy kamień, który tworzył ten mur
To było mi pisane, było mi pisane
Ztagowałem każdy przedział w dwa tysiące szóstym
Więc, jeśli jutro zegar zatrzyma sekundy
To dobrze będę wiedział, że nie miałem równych
To było mi pisane, było mi pisane
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Chcesz gwiazdę mieć, czy niebo? Mówię: "to i to"
Po osiedlowych bramach znów mnie goni sąd
Tak się wjebałem w kanał, choć nie boli ząb
I chcę jedynie wejść na legal, jak na Giewont
Pomóc kolegom, ruszyć z miejsca, ale siedzą
Całymi dniami, zapisująć asfalt kredą
Więc, co dzień myślę, żeby wyjść stąd
A jeśli jutro zwiędną wszystkie moje kwiaty
Ludzie, którzy są ze mną, to owoce pracy
Nawet, gdy wokół ciemno, to nie zboczę z trasy
To było mi pisane, było mi pisane
A jeśli jutro serce nie uderzy w klatce
To zagraj to na wieży, potem przwiń taśmę
Warto było to przeżyć, zamiast wierzyć w baśnie
To było mi pisane, było mi pisane
Nie przestaje myśleć, jak ukroić tort
Choć gram koncerty, widząc sporo swoich mord
Te sprzed dekady dalej w tej niedoli wciąż
Ziom co dzień pali pionę, aż osmolił szkło
Nie mogę dłużej zostać w monotonii tkwiąc
Czas wrzucić tyle potraw, by się stolik trząsł
Dziś widząc ścianę ognia, leję olwią
I biorę tylko rozmach, let's go
A jeśli jutro świat się kończy nie ma łez już
To było mi pisane od trzydziestu sześciu
Od kiedy z kolegami miałem pierwszy zespół
To było mi pisane, było mi pisane
A jeśli jutro noc mnie z ramion nie wypuści
A dym zasłoni każde z okien, by mnie uśpić
To dobrze będę wiedział, że nie miałem równych
To było mi pisane, było mi pisane
To było mi pisane, było mi pisane
To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
To by... To by... To było mi pisane
By, by, by, abym mógł o tym napisać
To by... To by... To było mi pisane, abym mógł o tym napisać
To by... To by... Tobyło mi pisane, abym bógł o tym napisać
