"Pociąg" tekst piosenki
Hey, what are you?
Sexy car, or a sexy (depressed) motherfucker?
Ej, yo, stoi na stacji pociąg
Długi, lecz wąski, prawie jak wodociąg
Jak jedzie to krzyczy, jak stoi to płacze
Bo na każdej stacji są wielkie haracze
I już ledwo wstaje i na nogach się trzyma
A to prawie dwa metry, jak u Romana Giertycha
Lecz wagony wzrostu są są zawsze różnego
Na przodzie jest wagon Jaros...
W pierwszym wagonie wiemy co się znajduje
Koty i koledzy, każdy rekomenduje
W drugim są księża, a w trzecim prezydenci
Każdy z nich wie co się na świecie kręci (gwarantuję)
W czwartym pieski są, w piątym antyczne freski
W szóstym Wall Street i bardzo długie kreski
Od deski do deski, od kąta do kąta
Nikt nie wie kto po nich to wszystko posprząta
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
A my w nim powoli do przodu przez [?] dziwnych tendencji
Każdego z nas czasem to dopada
Że na jednym z peronów nagle tracimy brata
I prędzej, szybciej, namiętniej
Na [?] coraz gorzej a na świecie jest goręcej
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
W każdym wagonie czuć klimat niekończących się pretensji
W siódmym wagonie widziałem nauczycielki
Patrzą jakoś z góry, budują mur wielki
Tłumaczą tym z ósmego, że umysł trzeba mieć tęgi
Że to jedyny sposób na zarobienie pengi
Ale ciemno tam, nikt nie wie kto w ósmym siedzi
Może są tam artyści, może jacyś poeci
Tego się nie dowiemy bo wszystko jest w jednym wagonie
W jednej globalnej sieci, z pierdolonej starożytnej miedzi
A w dziewiątym krzyczą po nich wyrośnięte dzieci
W dziesiątym komedianci, śmieszne żarty coś o Włochach
W jedenastym siedzi Rafał Pacześ i Mateusz Socha
W dwunastym wystraszeni adwokaci, urzędnicy
Za nimi trzynasty wagon cały w cyrylicy
Nie ważny początek lecz koniec strumienia
Te wagony nie mają żadnego znaczenia
Nie, lepiej patrzeć do przodu a siedzieć z tyłu
Gdzie brak sumienia, tam miejsce jest dla stylu
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
A my w nim powoli do przodu przez [?] dziwnych tendencji
Każdego z nas czasem to dopada
Że na jednym z peronów nagle tracimy brata
I prędzej, szybciej, namiętniej
Na [?] coraz gorzej a na świecie jest goręcej
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
Jak to jest, jeden tor a każdy ma różne ścieżki
Się nie zatrzyma, nie, bo jest za wielki
Się nie zatrzyma, za dużo kontrowersji
Się nie zatrzyma, nie, bo jest za wielki
Sexy car, or a sexy (depressed) motherfucker?
Ej, yo, stoi na stacji pociąg
Długi, lecz wąski, prawie jak wodociąg
Jak jedzie to krzyczy, jak stoi to płacze
Bo na każdej stacji są wielkie haracze
I już ledwo wstaje i na nogach się trzyma
A to prawie dwa metry, jak u Romana Giertycha
Lecz wagony wzrostu są są zawsze różnego
Na przodzie jest wagon Jaros...
W pierwszym wagonie wiemy co się znajduje
Koty i koledzy, każdy rekomenduje
W drugim są księża, a w trzecim prezydenci
Każdy z nich wie co się na świecie kręci (gwarantuję)
W czwartym pieski są, w piątym antyczne freski
W szóstym Wall Street i bardzo długie kreski
Od deski do deski, od kąta do kąta
Nikt nie wie kto po nich to wszystko posprząta
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
A my w nim powoli do przodu przez [?] dziwnych tendencji
Każdego z nas czasem to dopada
Że na jednym z peronów nagle tracimy brata
I prędzej, szybciej, namiętniej
Na [?] coraz gorzej a na świecie jest goręcej
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
W każdym wagonie czuć klimat niekończących się pretensji
W siódmym wagonie widziałem nauczycielki
Patrzą jakoś z góry, budują mur wielki
Tłumaczą tym z ósmego, że umysł trzeba mieć tęgi
Że to jedyny sposób na zarobienie pengi
Ale ciemno tam, nikt nie wie kto w ósmym siedzi
Może są tam artyści, może jacyś poeci
Tego się nie dowiemy bo wszystko jest w jednym wagonie
W jednej globalnej sieci, z pierdolonej starożytnej miedzi
A w dziewiątym krzyczą po nich wyrośnięte dzieci
W dziesiątym komedianci, śmieszne żarty coś o Włochach
W jedenastym siedzi Rafał Pacześ i Mateusz Socha
W dwunastym wystraszeni adwokaci, urzędnicy
Za nimi trzynasty wagon cały w cyrylicy
Nie ważny początek lecz koniec strumienia
Te wagony nie mają żadnego znaczenia
Nie, lepiej patrzeć do przodu a siedzieć z tyłu
Gdzie brak sumienia, tam miejsce jest dla stylu
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
A my w nim powoli do przodu przez [?] dziwnych tendencji
Każdego z nas czasem to dopada
Że na jednym z peronów nagle tracimy brata
I prędzej, szybciej, namiętniej
Na [?] coraz gorzej a na świecie jest goręcej
A pociąg pędzi i pędzi i pędzi
Jak to jest, jeden tor a każdy ma różne ścieżki
Się nie zatrzyma, nie, bo jest za wielki
Się nie zatrzyma, za dużo kontrowersji
Się nie zatrzyma, nie, bo jest za wielki
