"Plastik" tekst piosenki
Mam takie podejście, że jak coś jest niezgodne ze mną
To nie podchodź, bo to nie przejdzie
I tyle na barach, że w drzwiach się nie mieszczę
A lekko tu przechodzi ludzkie pojęcie
Jak czujemy chemię to zasady, a kwasy są nam obojętne
Ale też już przyrzekłem nie mówić "na zawsze", bo jeszcze się stanie to wieczne
Odpuliłem trasę i koncerty letnie
Straciłem na tym twoją roczną pensję (Sorry, ziomek...)
Na jedno pstryknięcie się zmienia tu pretensję w pensję i presję w depresję
Im dłużej w tym jestem tym większe objekcje i pewność, że twój idol jest zwykłym fake'iem
Proporcjonalnie ten necklace to świadczy jedynie o większym kompleksie
Się zdaje to ciężkie, a na moim karku i szyi mam bliskich objęcie
Dobrze się zastanów kim chcesz być i jesteś, spokojnie do tego ci zostawiam przestrzeń
Ponownie przemieszczę się z miejsca na miejsce jakbym był tylko obiektem
W mieście gdzie wszyscy się plamią, przez to powietrze cuchnie detergentem
A my...
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Poprzybijani jak w ceglane ściany, na nich obrazy i gwoździe
Jak Amerykanie zwiedzamy te stany, tak umorusani przez bodźce
Nie chcę już patrzeć na zwłoki ziomali, więc uciekamy bezzwłocznie
Łuki to ziombel, pewnie w tym roku przyjdzie się połączyć ponownie
Bo Mati to ombre, mówił co mi się należy więc przychodzę po to co należy do mnie
Jeszcze tylko zrobię ten krążek, i krążek i krążek i krążę, a potem odpocznę
Tu gdzie albo kończy się wszystko albo wszystko kończy się dobrze
Zmieniłem traf na fart (niby to samo, no ale odwrotnie)
Znów jestem w napięciu, a te dźwięki to już przester
Zaprzestańcie fanatycznie wierzyć w poli-ester
W czasach, gdzie cokolwiek zmienia wszystko
Dłużej nie chcę oddychać sztucznym powietrzem
Oddajcie mi przestrzeń
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
To nie podchodź, bo to nie przejdzie
I tyle na barach, że w drzwiach się nie mieszczę
A lekko tu przechodzi ludzkie pojęcie
Jak czujemy chemię to zasady, a kwasy są nam obojętne
Ale też już przyrzekłem nie mówić "na zawsze", bo jeszcze się stanie to wieczne
Odpuliłem trasę i koncerty letnie
Straciłem na tym twoją roczną pensję (Sorry, ziomek...)
Na jedno pstryknięcie się zmienia tu pretensję w pensję i presję w depresję
Im dłużej w tym jestem tym większe objekcje i pewność, że twój idol jest zwykłym fake'iem
Proporcjonalnie ten necklace to świadczy jedynie o większym kompleksie
Się zdaje to ciężkie, a na moim karku i szyi mam bliskich objęcie
Dobrze się zastanów kim chcesz być i jesteś, spokojnie do tego ci zostawiam przestrzeń
Ponownie przemieszczę się z miejsca na miejsce jakbym był tylko obiektem
W mieście gdzie wszyscy się plamią, przez to powietrze cuchnie detergentem
A my...
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Poprzybijani jak w ceglane ściany, na nich obrazy i gwoździe
Jak Amerykanie zwiedzamy te stany, tak umorusani przez bodźce
Nie chcę już patrzeć na zwłoki ziomali, więc uciekamy bezzwłocznie
Łuki to ziombel, pewnie w tym roku przyjdzie się połączyć ponownie
Bo Mati to ombre, mówił co mi się należy więc przychodzę po to co należy do mnie
Jeszcze tylko zrobię ten krążek, i krążek i krążek i krążę, a potem odpocznę
Tu gdzie albo kończy się wszystko albo wszystko kończy się dobrze
Zmieniłem traf na fart (niby to samo, no ale odwrotnie)
Znów jestem w napięciu, a te dźwięki to już przester
Zaprzestańcie fanatycznie wierzyć w poli-ester
W czasach, gdzie cokolwiek zmienia wszystko
Dłużej nie chcę oddychać sztucznym powietrzem
Oddajcie mi przestrzeń
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
Nie wdychamy słów rzucanych gdzieś w oddali i na wiatr
Spotkajmy się w klatce, w której staliśmy ostatni raz
Ostatniego w bloku widać, że pod konstelacją gwiazd
Płynie jebany plastik
