"FO✝✝✝OMODELKI" tekst piosenki
Fotomodelki wczoraj wyszły na miasto
Oznacza tyle to, że nadchodzi wiosna
Jeszcze niedawno było ich na lekarstwo
Lecz nacierają na Warszawę jak chłosta
Oto idą, a ich szpilki — niby wrzący nóż w masło
Wbijają w chodnik się do rytmu pieniądza
Po pasach wte i wewte wiją się gładko
Jak po pościeli, prawie dochodzi, no ale nie dojdzie do końca, uh
Ciemnieje aura bladoróżowych kończyn
Oznacza tyle to, że wiosna się kończy
I powinieneś za tą wiosną list gończy
Może wysłać, ale niestety lato w głowie Ci mąci
Ona pachniała szlugiem i perfumą Givenchy
Pijała wódę z wyciskanym sokiem z limonki
Ona lubiła, grając w Monopoly, się złościć
Gdy oponent na Krakowskim stawiał hotel i domki
Na kacu piła rosół, nie Oshee
A w radiu leciał wtedy Gotye, nie Doechii
W Efesie mięsa brała podwójną porcję
No i stale pożyczała moje ciuchy i książki
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Fotomodelki osierociły miasto
Oznacza tyle to, że nadchodzi jesień
Chciałbyś, jak one, gdzieś w tropiki już wiać stąd
Lecz znasz tę śpiewkę, gdy zawodzi kieszeń
Jak chcę orientu, to se odwiedzam Sapko
Prócz tego czuję się w Warszawie jak więzień
Gdy patrzę w twe oczy, tak zmęczone małpką
Myślę, że Polska to jedna wielka izba wytrzeźwień
Z przedmieścia spływa swąd spalonych śmieci
Oznacza tyle to, że jesień umiera
W głowie mam chaos nieskończonej powieści
I nie wiem, w którym roku jestem już teraz
Ona śpiewała najebana Budkę Suflera
Godzinami wykładała mi o długach Gesslera
Ona — buzia modelki, ale dusza menela
I się wzrusza na kacu, kiedy puszcza "Que Sera, Sera"
Myślami wracam lat paręnaście (Latarnia gaśnie)
Cofam się do 2k12
Nic dziwnego, że ten dzień pamiętam, aż tak wyraźnie
Jeden głupi kac zmienił moje życie na zawsze (Co jest?)
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Oznacza tyle to, że nadchodzi wiosna
Jeszcze niedawno było ich na lekarstwo
Lecz nacierają na Warszawę jak chłosta
Oto idą, a ich szpilki — niby wrzący nóż w masło
Wbijają w chodnik się do rytmu pieniądza
Po pasach wte i wewte wiją się gładko
Jak po pościeli, prawie dochodzi, no ale nie dojdzie do końca, uh
Ciemnieje aura bladoróżowych kończyn
Oznacza tyle to, że wiosna się kończy
I powinieneś za tą wiosną list gończy
Może wysłać, ale niestety lato w głowie Ci mąci
Ona pachniała szlugiem i perfumą Givenchy
Pijała wódę z wyciskanym sokiem z limonki
Ona lubiła, grając w Monopoly, się złościć
Gdy oponent na Krakowskim stawiał hotel i domki
Na kacu piła rosół, nie Oshee
A w radiu leciał wtedy Gotye, nie Doechii
W Efesie mięsa brała podwójną porcję
No i stale pożyczała moje ciuchy i książki
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Fotomodelki osierociły miasto
Oznacza tyle to, że nadchodzi jesień
Chciałbyś, jak one, gdzieś w tropiki już wiać stąd
Lecz znasz tę śpiewkę, gdy zawodzi kieszeń
Jak chcę orientu, to se odwiedzam Sapko
Prócz tego czuję się w Warszawie jak więzień
Gdy patrzę w twe oczy, tak zmęczone małpką
Myślę, że Polska to jedna wielka izba wytrzeźwień
Z przedmieścia spływa swąd spalonych śmieci
Oznacza tyle to, że jesień umiera
W głowie mam chaos nieskończonej powieści
I nie wiem, w którym roku jestem już teraz
Ona śpiewała najebana Budkę Suflera
Godzinami wykładała mi o długach Gesslera
Ona — buzia modelki, ale dusza menela
I się wzrusza na kacu, kiedy puszcza "Que Sera, Sera"
Myślami wracam lat paręnaście (Latarnia gaśnie)
Cofam się do 2k12
Nic dziwnego, że ten dzień pamiętam, aż tak wyraźnie
Jeden głupi kac zmienił moje życie na zawsze (Co jest?)
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Widzę stare twarze i wyblakłe foty
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
Gdzie są tamte panny, gdzie są tamte ziomy?
Mam w szufladzie jeszcze fanty po nich
Między nami już się raczej nie spotkamy, sorry
Moje życie jest jak biuro rzeczy znalezionych
