"ZAKOCHAŁEM SIĘ POD AP✝✝✝EKĄ" tekst piosenki

Był rok dwa tysiące dwunasty, pierwsze wąsy, prawo jazdy
W oczach jeszcze iskierki nadziei, zanim zbladły, zanim zgasły
Idę rano po Solpadeinę
Stoi postać, jej głowa jest w dymie
Zwykle są tu staruszki i starcy
Nie sądziłem, że spotkam dziewczynę

Ona stała, w łapie dwa szlugi
Pierwszy zgasł, więc zapala drugi
Dym rozmywa się na momencik
Ta się na mnie gapi jak Kubrick —
W sensie postać z jego filmu
Kojarzysz ten taki Kubrick, stare
Nie jak chłop stoi, taki wiesz
Patrzy spode łba
Nie no, to tak mniej więcej

No ale wchodzę i staję w kolejce przy kasie
Babunia patrzy w podzięce
Że te kropelki, co dali jej wcześniej
Sprawiły, że nie rozsadzają mięśnie
Dziewczyna wchodzi — już takie mam szczęście —
Dalej się gapi jak przedtem

Kolej już na mnie, mówię:
— Proszę pani, Solpa w rozpuszczalnej tabletce
— Już pan tamto zużył, był pan w środę
To jest silny proszek, więc dać nie mogę
Są zasady, wie pan
Niech pan dba o zdrowie i mniej alkoholu
Tyle panu powiem

Wychodzę stamtąd, mam serce w gardle
Co za farmaceutka, to jest fest nieładne
Wychodzi ona i ma w ręce siatkę
Wyciąga... nie no, pewnie zgadniesz.

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałem się pod apteką

Zakochałeś się pod apteką
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się pod apteką

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałem się pod apteką

Zakochałeś się pod apteką
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się

Mówi tak:
— Cześć, kupiłam ci Solpadeinę
To totalnie dziwne, ale carpe diem
Jeśli dasz mi numer albo adres e-mail
Wezmę cię na lufkę albo randkę w kinie

O, mi w głowie się system zawiesza
Przysięgam na Hipokratesa
Stałem jak wryty, nie mając pojęcia
Jaki mi życiowy bigos namiesza

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałam się pod apteką

Zakochałaś się pod apteką
Zakochałam się pod apteką
Gdy mój popiół padał na beton
Zakochałam się pod apteką

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałam się pod apteką

Zakochałaś się pod apteką
Zakochałam się pod apteką
Gdy mój popiół padał na beton
Zakochałam się

Piłem, paliłem blanty z nią
Żyłem, śpiewałem country z nią
Śniłem, łykałem tabsy z nią
Na nowo odkryłem miasto z nią
Kupowałem z nią papierosy
I zielone Air Maxy
Z nią pokochałem jej rdzawe włosy
Oczy co jak latarnie lśnią

Gdybym cofnął czas, żeby coś naprawić
To jedno chciałbym w sobie zabić
Bo zazdrość to okropny nawyk
Wciąż ją pytałem o chłopów dawnych
O fuck friends, o chłopów stałych
Choć wiem, że się facetom podobała
Wiem, że bardzo chciała, żebym przestał

Nie wiem po co, ale brnąłem dalej

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Jechaliśmy razem jakimś tam tramwajem
Dostaliśmy mandat — tyle ją widziałem

Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałeś się pod apteką

Miała moje rzeczy, których nie oddała
Do znikania miała naturalny talent

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Gdy ją wytropiłem po miesiącach paru
To się wydzierała, stojąc pod lokalem

Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałeś się pod apteką

No bo jakiś brutal jej złamał serce
Ale o jej wersję nigdy nie spytałem

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałem się pod apteką

Zakochałeś się pod apteką
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się pod apteką

Nie, nie w willi art déco
Nie w tropikach daleko
Nie nad Niemnem, nad rzeką —
Zakochałem się pod apteką

Zakochałeś się pod apteką
Zakochałem się pod apteką
Gdy jej popiół padał na beton
Zakochałem się

Zakochałem się
Zakochałem się
Zakochałem się