"NA POCZĄTKU BYŁO SŁOWO" tekst piosenki
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Z pasji wykułem swój wytrych, życie zabrało klucz
Ustawiłem kilku bliskich, parę pokoleń w przód
Goją się powoli blizny, z intryg
Już poznaję, kiedy życzysz, tylko krzywdy
Nie potrafisz mieć ambicji, dla innych miejsce zrób
Tylu zdolnych na banicji, nie rozkłada już nut
Wybacz nie będę naiwny, może dziwny
Ktoś mógł moje miejsce wyśnić, brakło siły
Nie potrafię funkcjonować, widuję tylko wszędzie dysonans
Mury między murami, promień światła na blokach jak
Róża z betonu, która kwitnie na oczach tych
Którzy podeptali własne koła ratunkowe dziś
Modlę się wciąż o tych, którzy nie zawiedli mnie
Czai się tu wąż, oby nie trafił na twoją krew
Usłysz mój głos, kiedy zwątpię i pomylę się
Póki nie rozłączy nas sieć
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Ludzie pragną tylko liczby, a nas tu koi szum
Traci dwa razy kto chytry, by komuś sprawić ból
Goją się powoli blizny, z intryg
Szukamy jedynie ciszy, w krzyku bitwy
Jeśli chwytałeś się brzytwy, gdy porwał rzeki nurt
Potrzeba ci teraz iskry na kilka ciepłych słów
Ponownie za długo milczy, instynkt
Został nam charakter zimny, wzrok ognisty
Nie umiemy słowa "odpuść"
Sam uczę się od nowa
Ego rysuje kontur, poza nim rozwagę chowa
Jak błoga była podróż, kiedy nie widzimy, co boli od środka
Co widać w oczach, czy to już nienawiści mowa (ej)
Modlę się wciąż o tych, którzy nie zawiedli mnie
Czai się tu zło, jedno słowo i cię spotka też
Usłysz mój głos, kiedy błądzę i wybiorę źle
Póki nie rozłączy nas sieć
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Z pasji wykułem swój wytrych, życie zabrało klucz
Ustawiłem kilku bliskich, parę pokoleń w przód
Goją się powoli blizny, z intryg
Już poznaję, kiedy życzysz, tylko krzywdy
Nie potrafisz mieć ambicji, dla innych miejsce zrób
Tylu zdolnych na banicji, nie rozkłada już nut
Wybacz nie będę naiwny, może dziwny
Ktoś mógł moje miejsce wyśnić, brakło siły
Nie potrafię funkcjonować, widuję tylko wszędzie dysonans
Mury między murami, promień światła na blokach jak
Róża z betonu, która kwitnie na oczach tych
Którzy podeptali własne koła ratunkowe dziś
Modlę się wciąż o tych, którzy nie zawiedli mnie
Czai się tu wąż, oby nie trafił na twoją krew
Usłysz mój głos, kiedy zwątpię i pomylę się
Póki nie rozłączy nas sieć
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Ludzie pragną tylko liczby, a nas tu koi szum
Traci dwa razy kto chytry, by komuś sprawić ból
Goją się powoli blizny, z intryg
Szukamy jedynie ciszy, w krzyku bitwy
Jeśli chwytałeś się brzytwy, gdy porwał rzeki nurt
Potrzeba ci teraz iskry na kilka ciepłych słów
Ponownie za długo milczy, instynkt
Został nam charakter zimny, wzrok ognisty
Nie umiemy słowa "odpuść"
Sam uczę się od nowa
Ego rysuje kontur, poza nim rozwagę chowa
Jak błoga była podróż, kiedy nie widzimy, co boli od środka
Co widać w oczach, czy to już nienawiści mowa (ej)
Modlę się wciąż o tych, którzy nie zawiedli mnie
Czai się tu zło, jedno słowo i cię spotka też
Usłysz mój głos, kiedy błądzę i wybiorę źle
Póki nie rozłączy nas sieć
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Z powiewu burzy, mam zimną krew
Z powodu suszy, wiem skąd idzie deszcz
Uczy mnie gniew, co dobre, co złe
Co zabierze mi mrok, gdy oczy oślepi wiek, więc
Nie czekam na kogoś, kto za mnie naprawi grzech
Muszę stawić sobie czoło, póki mam siłę na śmiech
Choć nie czuję się młodo, przede mną nie jeden chrzest
I odrodzę się na nowo, jeśli chcę
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
Na początku było słowo, ale napisał je Bóg
Nie chcę wokół byle kogo, chcę mieć tych, co mają słuch
Po co gonić własny ogon, reszta może gonić mój
Znowu wieczorową porą leci stary Pezet/Noon
