"Ultra Via" στίχοι
Μία σειρά του HBO θέλω πριν κοιμηθώ
Πλαστικό φαγητό, ψεύτικα «Σ' αγαπώ»
Να 'ναι εκεί, να περιμένει ώσπου να πάω να πλυθώ
Να κάθεται να την πηδάω για όσους δεν είναι εδώ
Ταλαιπωρημένες φάτσες, ηλιοθεραπεία σε ταράτσες
Ξενύχτια, έρωτες που γίνανε συνήθεια
Ρίγες από Adidas το φθινόπωρο
Στα ηλύσια μέχρι αύριο να μου 'χεις δέκα beatια
Κάποια ίσως τα κρατήσουμε
Σήκωσε την τέντα πιο ψηλά μπας και μαυρίσουμε
Φέρε δύο πακέτα τυχερά για να καπνίσουμε
Μπύρες, την πόλη από ψηλά να κατουρήσουμε
Ούτε που θυμάμαι την χαμένη μου αθωότητα
Μέσα στο κεφάλι καρφωμένο έχω ένα κώδικα
Ρουτίνα, κάθε «Καλημέρα» και μία ακρότητα
Τίποτα πιο άγριο από την καθημερινότητα
Σχέδια, μ' αριθμούς και χιόνι στην οθόνη
Μία θηλιά από σεντόνι σ' ένα βρόμικο μπαλκόνι
Η λάμψη της καταστροφής ακόμα με καυλώνει
Κι ας μ' αγχώνει η θέα κάτω απ' το πιστόλι
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Το 'χω πιάσει καλά, πες μου γιατί να το αφήσω;
Μου λέν' «Άντε γαμήσου»
Βλάκα, εσένα θα γαμήσω
Μαζί μου κουβαλάω της Ελλάδας το γκρίζο
Και αν για λίγο το αφήσω να 'ναι εδώ όταν γυρίσω
Έχω δύο μάτια που καίνε ακριβώς κάτω απ' το γείσο
Ένα ψέμα για να ζήσω, μία ζωή να χαραμίσω
Τη βρίσκω με ρίσκο, μου λέν' πως υπερβάλλω
Θεέ μου πες μου, ποια τρύπα θα τους κρύψει όταν ρεφάρω;
Έχω γάμησέ τα λόγους να rapάρω
Η Έτσι μού ζητάει να μη σαλτάρω και καλμάρω
«Ό,τι πιο γλυκό μου 'χουνε πει», είπα, «γουστάρω»
Έπειτα τα πήρα και την έστειλα στο διάολο
Απ' τα βουνά της τρέλας, της πόλης, της μοναξιάς
Ουρλιάζω, καμία ευτυχία για εμάς
Από τα δυτικά ως τα αρρωστάκια της ανάληψης
Και τις ουρές στα μηχανήματα ανάληψης
Είδα το μέλλον μας σε μία σφαίρα μυστήρια
Βασανιστήρια σε ερειπωμένα κτήρια
Λάμπες φθορίου, θεοί στα εργαστήρια
Ντρόγκες, σηκώνονται οι νεκροί στα κοιμητήρια
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Πλαστικό φαγητό, ψεύτικα «Σ' αγαπώ»
Να 'ναι εκεί, να περιμένει ώσπου να πάω να πλυθώ
Να κάθεται να την πηδάω για όσους δεν είναι εδώ
Ταλαιπωρημένες φάτσες, ηλιοθεραπεία σε ταράτσες
Ξενύχτια, έρωτες που γίνανε συνήθεια
Ρίγες από Adidas το φθινόπωρο
Στα ηλύσια μέχρι αύριο να μου 'χεις δέκα beatια
Κάποια ίσως τα κρατήσουμε
Σήκωσε την τέντα πιο ψηλά μπας και μαυρίσουμε
Φέρε δύο πακέτα τυχερά για να καπνίσουμε
Μπύρες, την πόλη από ψηλά να κατουρήσουμε
Ούτε που θυμάμαι την χαμένη μου αθωότητα
Μέσα στο κεφάλι καρφωμένο έχω ένα κώδικα
Ρουτίνα, κάθε «Καλημέρα» και μία ακρότητα
Τίποτα πιο άγριο από την καθημερινότητα
Σχέδια, μ' αριθμούς και χιόνι στην οθόνη
Μία θηλιά από σεντόνι σ' ένα βρόμικο μπαλκόνι
Η λάμψη της καταστροφής ακόμα με καυλώνει
Κι ας μ' αγχώνει η θέα κάτω απ' το πιστόλι
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Το 'χω πιάσει καλά, πες μου γιατί να το αφήσω;
Μου λέν' «Άντε γαμήσου»
Βλάκα, εσένα θα γαμήσω
Μαζί μου κουβαλάω της Ελλάδας το γκρίζο
Και αν για λίγο το αφήσω να 'ναι εδώ όταν γυρίσω
Έχω δύο μάτια που καίνε ακριβώς κάτω απ' το γείσο
Ένα ψέμα για να ζήσω, μία ζωή να χαραμίσω
Τη βρίσκω με ρίσκο, μου λέν' πως υπερβάλλω
Θεέ μου πες μου, ποια τρύπα θα τους κρύψει όταν ρεφάρω;
Έχω γάμησέ τα λόγους να rapάρω
Η Έτσι μού ζητάει να μη σαλτάρω και καλμάρω
«Ό,τι πιο γλυκό μου 'χουνε πει», είπα, «γουστάρω»
Έπειτα τα πήρα και την έστειλα στο διάολο
Απ' τα βουνά της τρέλας, της πόλης, της μοναξιάς
Ουρλιάζω, καμία ευτυχία για εμάς
Από τα δυτικά ως τα αρρωστάκια της ανάληψης
Και τις ουρές στα μηχανήματα ανάληψης
Είδα το μέλλον μας σε μία σφαίρα μυστήρια
Βασανιστήρια σε ερειπωμένα κτήρια
Λάμπες φθορίου, θεοί στα εργαστήρια
Ντρόγκες, σηκώνονται οι νεκροί στα κοιμητήρια
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχω μία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
Έχω τους πάντες να μου λένε πως δεν είναι ταινία
Ούλτρα βία, μετά τη γαλατερία
