"Gözümden Düştüğün An" şarkı sözleri
Sancak, Taladro & Canfeza Lyrics
Kim için gülüşün değiştiyse ona git o zaman
Sen gidince benden bir şeyler kalır mı bana?
Ben derim de dinleme, içimden söylerim o zaman
Bugün bana düşer belki ölümler, yarın da sana
Sana bakan bu gözleri kan bürüdü
Bana göre bugün intikam günüdür
Bırak veda cümlesini
Sonunu bile bile bu yolları sen değil ben yürüdüm
Yine gözüm pencerede
Laf ettiğin o bodrumun en dibinde
Uykulu gözlerini sevdiğin adam
Sana yazar oldu bak hiç uyumadan
Gören bir çırpıda yuttuğumu sanar
Saklarım içimde tuttuğum kadar
Bir ben mi bilirim yoksa sen mi unuttun
Ettiğin yeminleri sattığını falan?
Delilik elini tuttuğum an
Dün gibi bana gülüp ona gittiğin an
Doğuşum seninle belki ama
Kıyamet gözümden düştüğün an
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
Özlemek ayları sormak gibi
Kimi senin kimi toprak gibi
Sevgide acıya doymak gibi
Anlatır aşk seni toprak kiri
O yüzden elleri bağlı kadın
Nevsime hakimim aynı tadın
Geçtiğim her yol battığım her yüz baktığım herkesle aynı adın
Köyümüzün hüzünlü kaldırımları
Acıları içimde kaldırılmadı
Kimseyi yerine koyar mıyım ben aşktan öldüm ana kandırılmadım
Derdim yeni birde dert koyuyorlar
Bağrıma taş bunu keyif sanıyorlar
Acılarım hepsine örnek olurda niye acılarıma keder vuruyorlar ?
Sevginin ehli ve aşkının eliyim
Yokluğun ok gibi, kalbinin eviyim
Hayır deme Allah'ın aşkına
İzin ver bana o gözleri seveyim
Sanki garip bir deneyim
Sevmek zor ama deneyin
Saç teli güneşime meydan okuyan kadın
İste sana öleyim
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
Dünyanın oksijenini bir başına üretir gözleri
Ben kaybettiğimi özlerim, vazgeçtiğimi değil
Çok özledim
Yer kabuğunu magmaya kadar eritir sözleri
Zekası taşa çevirir dünyanın gördüğü en kıvrak dansözleri
Kışa çevirir yazları hem boşa üşütür bizleri
Öyle gelişigüzel oldu ki gidip tekrar gelsin istedim
Kaybeder en güzel hisleri, Yol gösteremez izleri
Gidişini izleyin, tav eder kendine hissizleri
Gitsen de geri gelsen hep
Nefesin yapışsa enseme
Dert yerine bir defa el versene
Sevinir seven, sen seversen
Senden önce canım acımazdı
Yaram çoktu ama acımazdı
Eski bir hatıra acıma sızdı
Acımasızdı, Acımazdı
Beş para etmez yokluğun, kar değil varlığın
Sıcağını ışığını çektiğinden beri üstümden karlıyım
Beyaz bir çığ kapladı çoğrafyamın üzerindeki Allığı
Yüzün yamaçlarımı aydınlatamadığından efkarlıyım
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
Sen gidince benden bir şeyler kalır mı bana?
Ben derim de dinleme, içimden söylerim o zaman
Bugün bana düşer belki ölümler, yarın da sana
Sana bakan bu gözleri kan bürüdü
Bana göre bugün intikam günüdür
Bırak veda cümlesini
Sonunu bile bile bu yolları sen değil ben yürüdüm
Yine gözüm pencerede
Laf ettiğin o bodrumun en dibinde
Uykulu gözlerini sevdiğin adam
Sana yazar oldu bak hiç uyumadan
Gören bir çırpıda yuttuğumu sanar
Saklarım içimde tuttuğum kadar
Bir ben mi bilirim yoksa sen mi unuttun
Ettiğin yeminleri sattığını falan?
Delilik elini tuttuğum an
Dün gibi bana gülüp ona gittiğin an
Doğuşum seninle belki ama
Kıyamet gözümden düştüğün an
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
Özlemek ayları sormak gibi
Kimi senin kimi toprak gibi
Sevgide acıya doymak gibi
Anlatır aşk seni toprak kiri
O yüzden elleri bağlı kadın
Nevsime hakimim aynı tadın
Geçtiğim her yol battığım her yüz baktığım herkesle aynı adın
Köyümüzün hüzünlü kaldırımları
Acıları içimde kaldırılmadı
Kimseyi yerine koyar mıyım ben aşktan öldüm ana kandırılmadım
Derdim yeni birde dert koyuyorlar
Bağrıma taş bunu keyif sanıyorlar
Acılarım hepsine örnek olurda niye acılarıma keder vuruyorlar ?
Sevginin ehli ve aşkının eliyim
Yokluğun ok gibi, kalbinin eviyim
Hayır deme Allah'ın aşkına
İzin ver bana o gözleri seveyim
Sanki garip bir deneyim
Sevmek zor ama deneyin
Saç teli güneşime meydan okuyan kadın
İste sana öleyim
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
Dünyanın oksijenini bir başına üretir gözleri
Ben kaybettiğimi özlerim, vazgeçtiğimi değil
Çok özledim
Yer kabuğunu magmaya kadar eritir sözleri
Zekası taşa çevirir dünyanın gördüğü en kıvrak dansözleri
Kışa çevirir yazları hem boşa üşütür bizleri
Öyle gelişigüzel oldu ki gidip tekrar gelsin istedim
Kaybeder en güzel hisleri, Yol gösteremez izleri
Gidişini izleyin, tav eder kendine hissizleri
Gitsen de geri gelsen hep
Nefesin yapışsa enseme
Dert yerine bir defa el versene
Sevinir seven, sen seversen
Senden önce canım acımazdı
Yaram çoktu ama acımazdı
Eski bir hatıra acıma sızdı
Acımasızdı, Acımazdı
Beş para etmez yokluğun, kar değil varlığın
Sıcağını ışığını çektiğinden beri üstümden karlıyım
Beyaz bir çığ kapladı çoğrafyamın üzerindeki Allığı
Yüzün yamaçlarımı aydınlatamadığından efkarlıyım
Kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben...
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Ben sanıp kime dokunursan, onun ol ölene kadar
