"Kolpo (Κόλπο)" στίχοι
Yeah, yeah, yeah
Δεν θέλω να τελειώσει
Ναι, δεν θέλω να τελειώσει
Είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο
Να βλέπεις μια ταινία
Και να σ' αρέσει πολύ
Αλλά να καταλαβαίνεις ότι
Φτάνει στο τέλος
Κι έτσι προσπαθείς
Να διαβάσεις αργά τις σελίδες
Να γεμίσεις όσο περισσότερο μπορείς
Αυτό που ήθελα να πω
Αυτό που ήθελα να πω μ' αυτόν τον δίσκο...
Βασικά, είναι τόσα πολλά πράγματα που έχω να πω μ' αυτόν τον δίσκο
Είναι τόσα συναισθήματα, τόσες σκέψεις
Εμπειρίες, ιστορίες
Ευχαριστώ πάρα πολύ
Για όλο αυτό το ταξίδι
Όλα αυτά όσα-
Ε, άντε όμως, τελείωνε
Σκάω μ' ένα μούφα παντελόνι, μπλούζα λερωμένη
Ακόμα δε με ξέρει κανείς
Ντάλα μεσημέρι, μόνος στο τραπέζι
Έχουν κοιμηθεί οι συγγενείς
Είχα μια ιδέα, ήτανε αστεία
Τώρα δε γελάει κανείς
Άσ' τονα να κλάψει, δε μπορεί να καταλάβει
Τι είν' αυτό που καταφέραμε εμείς
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Νομίζω το '09, μπορεί και το '08
Τα 'χω λίγο μπερδεμένα, πού να θυμηθώ;
Ήμουν στο Β2, πήρα δεκαεννιά κι οχτώ
Ήμουν γυμνάσιο και με κάναν' για δημοτικό
Οι δυο γονείς μου λίγο μου τη σπάνε
Πατέρας μου, απ' τη μία, λέει «Δεν έχουμε να φάμε»
Η μάνα μου, απ' την άλλη, πίστευε πως κονομάμε
Κι ήθελε να σκάω με τα Polo σαν τον Kanye
Πριν από το «College Dropout» και τα sold out
Πριν απ' τις πλατίνες, τα χρυσά και τα shoutout
Πήγα να προλάβω μια μπάλα, μη φύγει άουτ
Κι άκουσα rap πρώτη φορά κι έφυγα knockout
Ήταν σαν να έβαλα στ' αυτιά μου δυναμίτη
Όταν πρωτοάκουσα τον «Θανατοποινήτη»
Ύστερα, το '12, κουπλέ από τον Detro
Το «40 Ώρες Πριν» και του Εξωκοσμικού τον «Πέτρο»
Άκουγα το diss των Βήτα Πεις
Άκουγα των G.I.ANT.S το diss στους Βήτα Πεις
Γενικά, ήμουν κακός ακροατής, ήμουν κωλόπαιδο
Κάθε βδομάδα άλλαζα hip-hop στρατόπεδο
Είχα πάθει πλάκα με τη δύναμη του στίχου
Είχα μάθει απ' έξω όλα τα freestyle του Sifu
Κι έλεγα «Εντάξει, πού τα σκέφτεται ο man;»
Μα να γράψω τα δικά μου, όχι, δε σκεφτόμουν καν
Μέχρι που περπάτησα απ' το κέντρο της πλατείας
Σπίτι της γιαγιάς, ανήμερα της Παναγίας
Μπήκα στο δωμάτιο με τ' ακουστικά παρέα
Κι είπα «Έχω μια τρελή ιδέα»
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Fast forward, μπήκαμε στα μέσα του '16
Ο Βαγγέλης πήρε του μπαμπά του το αμάξι
Ήπιαμε ένα τσίπουρο που φάνηκε εντάξει
Τότε δεν το ήξερα, μετά θα με πειράξει
Έξι μήνες πιο μετά από το live στο Bums
Λίγους μήνες πριν να κράξω όλους μου τους fans
Δεν είχα ιδέα τι να κάνω, φιλαράκο
Έψαχνα το επόμενο απ' το «Signore Falco»
Μόλις είχε σκάσει ο Batki απ' τη Γερμανία
Λίγο πριν να φύγει ο Haik για τη Γερμανία
Τότε που ο Ματέος σκεφτόταν τη Γερμανία
Εγώ έφερνα τους φίλους μου σ' αμηχανία
Εμένα στο σπίτι του Bold και παρασιτούσα
Εμένα στο σπίτι του Trouf και παρασιτούσα
Κι ήμουν τόσο βάρος που 'ταν λίγο μαλακία
Αυτό δε νομίζω να το είπα στην ταινία
Οι μισοί μου λέγαν' «Κάνε clip να πάρεις clout»
Οι μισοί μου λέγαν' «Κράτησε το underground»
Απ' την άλλη, εγώ ήμουν έτοιμος για burnout
Κι έτρωγα τα φράγκα απ' το πρώτο μου sold out
Μέχρι που σουρώσαμε στο κέντρο της πλατείας
Έξι το πρωί, ανήμερα της Παναγίας
Γύρισα στο σπίτι με τ' ακουστικά παρέα
Κι είπα «Έχω μια τρελή ιδέα»
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Fast forward, κάπου στα μέσα του '22
Έχω αποδεχθεί πως δε θα πάρουμε πτυχίο
Κι είμαι κοιμισμένος, μα η τύχη δεν κοιμάται
Μάνα, ποιος να σ' το 'λεγε; Ο γιος σου είναι rapper
Έναν χρόνο πριν, πήρα μεταγραφή στη Minos
Κι έσκασα στ' αεροδρόμιο σαν Αργεντίνος
Κι είπα «Μαργαρίτα, δε με νοιάζουνε τα Gucci»
Ήρθα στην πρωτεύουσα για το χρυσό παπούτσι
Μια βδομάδα έμενα στο σπίτι του Ματέου
Μια βδομάδα έμενα στο σπίτι του Παιφάν
Κι ήμουν όλη μέρα στα τηλέφωνα, πασά μ'
Σαν να παίζω μόνιμα στο skit του On The Run
Αλλά η καρδιά μου έχει παγώσει από το υψόμετρο
Κι έμπνευσή μου πέφτει με το σταγονόμετρο
Ούτε κίνητρο βλέπω, εδώ που τα λέμε
Μετά το «Τίμημα», είχα αρχίσει να βαριέμαι
Να σταματήσω, έψαχνα ευκαιρία
Έκανα τη δουλειά μου με πάθος
Αλλά, όταν το πάθος είναι δουλειά, μπορεί να γίνει αγγαρεία
Κι εσύ να το μισήσεις στην πορεία
Γιατί, αν θες ετήσια συμβόλαια, σαν να 'σαι ο Γιάννης
Και ν' ανεβαίνεις στη σκηνή, σαν να 'σαι ο Χατζηγιάννης
Μην περιμένεις, κάθε μέρα να τ' απολαμβάνεις
Και να 'σαι σίγουρος, πως όσο κερδίζεις, κάτι θα χάνεις
Στο τελευταίο κομμάτι, στον τελευταίο δίσκο
Η τελευταία μπάρα που 'πα, πέρασε στο ντούκου
Την τριλογία έκλεισα μ' ένα «Μην πολυσκέφτεσαι»
Κι αυτό δεν το 'πα κούκου-ρούκου
Γιατί ήθελα να πω
Πως «Γάμα το, δεν έχω νέο πλάνο»
Απλά θέλω να πάρω ανάσα μ' αυτό που κάνω
Κι αυτό με πήγε πίσω, στο σπίτι της γιαγιάς μου
Που πεθύμισα να θυμηθώ τον λόγο που ξεκίνησα
Τότε που στη φαντασία μου δεν είχα stop
Κι αγαπούσα, δίχως αντάλλαγμα, το hip-hop
Τότε που, να μάθω την κουλτούρα, ήταν ευθύνη
Κι έψαχνα τους δίσκους, σαν να ήταν επιστήμη
Τότε που δεν είχα έναν άνθρωπο να στείλω
Τότε που το έκανα, γιατί ήθελα έναν φίλο
Τότε που μας έδωσε φίλους η μουσική
Κι αν έγραφες, σου έλεγαν «Να γράψουμε μαζί»
Τότε που φαντάστηκα να παίζω συναυλία
Και σαράντα άτομα ήταν επιτυχία
Τότε που 'πα είμαι ο καλύτερος της σκηνής
Και το πίστευα, ακόμα και ας ήμουν αφελής
Τότε που μπροστά στον καθρέφτη, σαν πυγμαχία
Πρόβαρα τις μπάρες, πριν τις χώσω στην πλατεία
Τότε που δε μ' ένοιαζαν πολύ οι συμβουλές
Κι ήμουνα okay και με χίλιες προβολές
Είχα καιρό να νιώσω τόση ελευθερία
Είχα καιρό να νιώσω τόση ευτυχία
Μετά από χρόνια, ήμουν ανακουφισμένος
Μέσα στο σπίτι χόρευα, σαν μεθυσμένος
Μακάρι να γυρνούσε πίσω το κεφάλι
Κι εκείνον τον Δεκαπενταύγουστο να ζούσα πάλι
Θα 'τανε πραγματικά ωραία
Και τότε μού 'σκασε η ιδέα
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
Να πω άλλο ένα;
Άντε, πες το
Αφήνω πίσω γράμματα κάθε φορά που πετάω καινούρια
Έχω μαζί μου μόνο κάτι αλκοολούχα
Έχω μια μούσα που θα έλεγα πανούργα
Στερεύω και μου δίνει δέκα ιδέες και δυο χαστούκια
Νίκος, κινούμαι ως συνήθως
Στο ίδιο μήκος κύματος κι είμαι ακόμα στο μήπως
Μην ακουμπάς το κτήνος, οδηγίες του παραμυθιού που διάβασα αργά
Αφού μ' αυτό έγινα φίλος
Κι έχω φίλους βασικά, που βαδίζουνε τυφλά
Μεθυσμένοι θα παραπατάνε σε κάποια γωνιά
Ή είναι βλαμμένοι, ή έχουν ψυχολογικά
Δεν καταλαβα ποτέ, γι' αυτό τους αγαπώ διπλά
Εγώ απλά γραφώ συχνά
Ο μόνος εθισμός που ό,τι και να γίνει ήθελα
Μου λένε πως δεν τ' αγαπώ πραγματικά
Και τους λέω αυτό είναι το τρίτο rap που γράφω σήμερα
Είναι καλύτερο να πάρεις ό,τι θες
Είναι το Φθείρομαι στα χείλη μου πληγές
Ο Φώτης ξενερώνει που το δίνω μόνο solo
Αλλά κάθε μέρα τον αγαπώ πιο πολύ από χθες
Απλά να ξες, το τελευταίο rap που θα δώσω
Θα φύγει απ την ανθρώπινή μου φύση σίγουρα
Χαίρομαι όταν μ' αποθεώνουνε, μα ταυτόχρονα λυπάμαι
Γιατί ακόμα δεν είδατε τίποτα
Δεν θέλω να τελειώσει
Ναι, δεν θέλω να τελειώσει
Είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο
Να βλέπεις μια ταινία
Και να σ' αρέσει πολύ
Αλλά να καταλαβαίνεις ότι
Φτάνει στο τέλος
Κι έτσι προσπαθείς
Να διαβάσεις αργά τις σελίδες
Να γεμίσεις όσο περισσότερο μπορείς
Αυτό που ήθελα να πω
Αυτό που ήθελα να πω μ' αυτόν τον δίσκο...
Βασικά, είναι τόσα πολλά πράγματα που έχω να πω μ' αυτόν τον δίσκο
Είναι τόσα συναισθήματα, τόσες σκέψεις
Εμπειρίες, ιστορίες
Ευχαριστώ πάρα πολύ
Για όλο αυτό το ταξίδι
Όλα αυτά όσα-
Ε, άντε όμως, τελείωνε
Σκάω μ' ένα μούφα παντελόνι, μπλούζα λερωμένη
Ακόμα δε με ξέρει κανείς
Ντάλα μεσημέρι, μόνος στο τραπέζι
Έχουν κοιμηθεί οι συγγενείς
Είχα μια ιδέα, ήτανε αστεία
Τώρα δε γελάει κανείς
Άσ' τονα να κλάψει, δε μπορεί να καταλάβει
Τι είν' αυτό που καταφέραμε εμείς
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Νομίζω το '09, μπορεί και το '08
Τα 'χω λίγο μπερδεμένα, πού να θυμηθώ;
Ήμουν στο Β2, πήρα δεκαεννιά κι οχτώ
Ήμουν γυμνάσιο και με κάναν' για δημοτικό
Οι δυο γονείς μου λίγο μου τη σπάνε
Πατέρας μου, απ' τη μία, λέει «Δεν έχουμε να φάμε»
Η μάνα μου, απ' την άλλη, πίστευε πως κονομάμε
Κι ήθελε να σκάω με τα Polo σαν τον Kanye
Πριν από το «College Dropout» και τα sold out
Πριν απ' τις πλατίνες, τα χρυσά και τα shoutout
Πήγα να προλάβω μια μπάλα, μη φύγει άουτ
Κι άκουσα rap πρώτη φορά κι έφυγα knockout
Ήταν σαν να έβαλα στ' αυτιά μου δυναμίτη
Όταν πρωτοάκουσα τον «Θανατοποινήτη»
Ύστερα, το '12, κουπλέ από τον Detro
Το «40 Ώρες Πριν» και του Εξωκοσμικού τον «Πέτρο»
Άκουγα το diss των Βήτα Πεις
Άκουγα των G.I.ANT.S το diss στους Βήτα Πεις
Γενικά, ήμουν κακός ακροατής, ήμουν κωλόπαιδο
Κάθε βδομάδα άλλαζα hip-hop στρατόπεδο
Είχα πάθει πλάκα με τη δύναμη του στίχου
Είχα μάθει απ' έξω όλα τα freestyle του Sifu
Κι έλεγα «Εντάξει, πού τα σκέφτεται ο man;»
Μα να γράψω τα δικά μου, όχι, δε σκεφτόμουν καν
Μέχρι που περπάτησα απ' το κέντρο της πλατείας
Σπίτι της γιαγιάς, ανήμερα της Παναγίας
Μπήκα στο δωμάτιο με τ' ακουστικά παρέα
Κι είπα «Έχω μια τρελή ιδέα»
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Fast forward, μπήκαμε στα μέσα του '16
Ο Βαγγέλης πήρε του μπαμπά του το αμάξι
Ήπιαμε ένα τσίπουρο που φάνηκε εντάξει
Τότε δεν το ήξερα, μετά θα με πειράξει
Έξι μήνες πιο μετά από το live στο Bums
Λίγους μήνες πριν να κράξω όλους μου τους fans
Δεν είχα ιδέα τι να κάνω, φιλαράκο
Έψαχνα το επόμενο απ' το «Signore Falco»
Μόλις είχε σκάσει ο Batki απ' τη Γερμανία
Λίγο πριν να φύγει ο Haik για τη Γερμανία
Τότε που ο Ματέος σκεφτόταν τη Γερμανία
Εγώ έφερνα τους φίλους μου σ' αμηχανία
Εμένα στο σπίτι του Bold και παρασιτούσα
Εμένα στο σπίτι του Trouf και παρασιτούσα
Κι ήμουν τόσο βάρος που 'ταν λίγο μαλακία
Αυτό δε νομίζω να το είπα στην ταινία
Οι μισοί μου λέγαν' «Κάνε clip να πάρεις clout»
Οι μισοί μου λέγαν' «Κράτησε το underground»
Απ' την άλλη, εγώ ήμουν έτοιμος για burnout
Κι έτρωγα τα φράγκα απ' το πρώτο μου sold out
Μέχρι που σουρώσαμε στο κέντρο της πλατείας
Έξι το πρωί, ανήμερα της Παναγίας
Γύρισα στο σπίτι με τ' ακουστικά παρέα
Κι είπα «Έχω μια τρελή ιδέα»
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Fast forward, κάπου στα μέσα του '22
Έχω αποδεχθεί πως δε θα πάρουμε πτυχίο
Κι είμαι κοιμισμένος, μα η τύχη δεν κοιμάται
Μάνα, ποιος να σ' το 'λεγε; Ο γιος σου είναι rapper
Έναν χρόνο πριν, πήρα μεταγραφή στη Minos
Κι έσκασα στ' αεροδρόμιο σαν Αργεντίνος
Κι είπα «Μαργαρίτα, δε με νοιάζουνε τα Gucci»
Ήρθα στην πρωτεύουσα για το χρυσό παπούτσι
Μια βδομάδα έμενα στο σπίτι του Ματέου
Μια βδομάδα έμενα στο σπίτι του Παιφάν
Κι ήμουν όλη μέρα στα τηλέφωνα, πασά μ'
Σαν να παίζω μόνιμα στο skit του On The Run
Αλλά η καρδιά μου έχει παγώσει από το υψόμετρο
Κι έμπνευσή μου πέφτει με το σταγονόμετρο
Ούτε κίνητρο βλέπω, εδώ που τα λέμε
Μετά το «Τίμημα», είχα αρχίσει να βαριέμαι
Να σταματήσω, έψαχνα ευκαιρία
Έκανα τη δουλειά μου με πάθος
Αλλά, όταν το πάθος είναι δουλειά, μπορεί να γίνει αγγαρεία
Κι εσύ να το μισήσεις στην πορεία
Γιατί, αν θες ετήσια συμβόλαια, σαν να 'σαι ο Γιάννης
Και ν' ανεβαίνεις στη σκηνή, σαν να 'σαι ο Χατζηγιάννης
Μην περιμένεις, κάθε μέρα να τ' απολαμβάνεις
Και να 'σαι σίγουρος, πως όσο κερδίζεις, κάτι θα χάνεις
Στο τελευταίο κομμάτι, στον τελευταίο δίσκο
Η τελευταία μπάρα που 'πα, πέρασε στο ντούκου
Την τριλογία έκλεισα μ' ένα «Μην πολυσκέφτεσαι»
Κι αυτό δεν το 'πα κούκου-ρούκου
Γιατί ήθελα να πω
Πως «Γάμα το, δεν έχω νέο πλάνο»
Απλά θέλω να πάρω ανάσα μ' αυτό που κάνω
Κι αυτό με πήγε πίσω, στο σπίτι της γιαγιάς μου
Που πεθύμισα να θυμηθώ τον λόγο που ξεκίνησα
Τότε που στη φαντασία μου δεν είχα stop
Κι αγαπούσα, δίχως αντάλλαγμα, το hip-hop
Τότε που, να μάθω την κουλτούρα, ήταν ευθύνη
Κι έψαχνα τους δίσκους, σαν να ήταν επιστήμη
Τότε που δεν είχα έναν άνθρωπο να στείλω
Τότε που το έκανα, γιατί ήθελα έναν φίλο
Τότε που μας έδωσε φίλους η μουσική
Κι αν έγραφες, σου έλεγαν «Να γράψουμε μαζί»
Τότε που φαντάστηκα να παίζω συναυλία
Και σαράντα άτομα ήταν επιτυχία
Τότε που 'πα είμαι ο καλύτερος της σκηνής
Και το πίστευα, ακόμα και ας ήμουν αφελής
Τότε που μπροστά στον καθρέφτη, σαν πυγμαχία
Πρόβαρα τις μπάρες, πριν τις χώσω στην πλατεία
Τότε που δε μ' ένοιαζαν πολύ οι συμβουλές
Κι ήμουνα okay και με χίλιες προβολές
Είχα καιρό να νιώσω τόση ελευθερία
Είχα καιρό να νιώσω τόση ευτυχία
Μετά από χρόνια, ήμουν ανακουφισμένος
Μέσα στο σπίτι χόρευα, σαν μεθυσμένος
Μακάρι να γυρνούσε πίσω το κεφάλι
Κι εκείνον τον Δεκαπενταύγουστο να ζούσα πάλι
Θα 'τανε πραγματικά ωραία
Και τότε μού 'σκασε η ιδέα
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
(Είναι Δεκαπενταύγουστος, μάγκα, Δεκαπενταύγουστος, μάγκα)
Ήταν ένα κόλπο
Ήταν όλο ένα κόλπο
Το 'φερα απ' τον δρόμο
Να πω άλλο ένα;
Άντε, πες το
Αφήνω πίσω γράμματα κάθε φορά που πετάω καινούρια
Έχω μαζί μου μόνο κάτι αλκοολούχα
Έχω μια μούσα που θα έλεγα πανούργα
Στερεύω και μου δίνει δέκα ιδέες και δυο χαστούκια
Νίκος, κινούμαι ως συνήθως
Στο ίδιο μήκος κύματος κι είμαι ακόμα στο μήπως
Μην ακουμπάς το κτήνος, οδηγίες του παραμυθιού που διάβασα αργά
Αφού μ' αυτό έγινα φίλος
Κι έχω φίλους βασικά, που βαδίζουνε τυφλά
Μεθυσμένοι θα παραπατάνε σε κάποια γωνιά
Ή είναι βλαμμένοι, ή έχουν ψυχολογικά
Δεν καταλαβα ποτέ, γι' αυτό τους αγαπώ διπλά
Εγώ απλά γραφώ συχνά
Ο μόνος εθισμός που ό,τι και να γίνει ήθελα
Μου λένε πως δεν τ' αγαπώ πραγματικά
Και τους λέω αυτό είναι το τρίτο rap που γράφω σήμερα
Είναι καλύτερο να πάρεις ό,τι θες
Είναι το Φθείρομαι στα χείλη μου πληγές
Ο Φώτης ξενερώνει που το δίνω μόνο solo
Αλλά κάθε μέρα τον αγαπώ πιο πολύ από χθες
Απλά να ξες, το τελευταίο rap που θα δώσω
Θα φύγει απ την ανθρώπινή μου φύση σίγουρα
Χαίρομαι όταν μ' αποθεώνουνε, μα ταυτόχρονα λυπάμαι
Γιατί ακόμα δεν είδατε τίποτα
