"Jakbym Ich Posłuchał Nie Widziałbym Szmalu" tekst piosenki
Siedzę z bratem na tej ośce, na której nie było planów
Czujesz to samo powietrze, ale dusisz się pomału
Żeby życie miało pazur, trzeba odejść od ekranu
Jakbym ich posłuchał, nie widziałbym szmalu
A widziałem wiele żalu, kiedy patrzyłem się na dół
Smród wylewał się z okien, nie było poczucia czasu
Swoje serce weź do góry, dużo w ręce trzymam planów
Zostawiasz za sobą ślad, ja pozostawiam go na mapie
Cały czas trap, trap, trap — coraz większy, nie tylko na wadze
Twoja gra, gra, gra dla mnie wyczuwalna jest z daleka
Dużo jeszcze do zrobienia mam, nic na to nie poradzę
Że wybrałem drogę wilka w świecie, gdzie się boi marzyć
Nie chcę już do tego wracać, trzeba nowy projekt smażyć
Nie podchodź za blisko, możesz się poparzyć
Wszystko oddałbym po drodze do wygranej
Wiem, ile można stracić, jak myślisz tylko o sobie
Coraz większy kaptur na codzienność mam na głowie
Jak miałbym się kiedyś poddać – dzwoń na pogotowie
Chociaż zamieniłem wyścig, dużo myśli mam na sobie
Zgubiłem pytanie wtedy, jak czekałem na odpowiedź
Miasto nie pozwala myśleć trzeźwo, lepiej zasnąć
Wygodniej nie będzie, pora już zaświecić światło
Z miejsca, gdzie niejedna nadzieja zdążyła zgasnąć
Trzeba coś wykrzyczeć, żeby to dalej dotarło
Nigdy-nigdy-nigdy więcej dość, zawsze mało
Tłumię w sobie złość, kiedy wstaję rano
By obudzić moc, wciąż jest to samo
Bo pamiętam dobrze czasy, kiedy się nie przelewało
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej
Mogłem na klatce zostać w bloku, ale znalazłem antidotum
Codziennie walczę z samym sobą, dlatego po co szukać wrogów?
Po co więcej kłopotów? Za dużo mam na głowie, nie opuszczam wzroku
Moją wizję mam na sobie, dlatego z myśli stworzę produkt
Siedzę od wschodu do zachodu w swoim świecie, zanim zasnę
Bliznę mam na duszy — tylko muzyka to plaster
Śmiałem się w twarz branży, chociaż wpadłem w jej paszczę
Sam więźniem i strażnikiem jestem na opasce w rapgrze
Miszel Traper
Więc nie wpadnę już w pułapkę — to tylko biznes, nie przyjaźnie
Chciałbym widzieć to wyraźnie, kto tu ze mną jest naprawdę
A kto przyszedł tu śmietankę spić, jakby pił pierdoloną kawkę
Mie-mielę ciągle wersy, dawno zasadziłem ziarno
Pole do popisu — z niego plony wziąłem dawno
Ominąłem orkę, bo się nie minąłem z pasją
Chociaż dużo pracy za mną, to jej owoc rzucam w miasto
Zaloguj do życia się, póki pamiętasz hasło
If you're reading this you should consider changing your password
Word for word, face to face if you want to tell me something
You ask who's the winner but no need to ask tho
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej
Robię miękkie przejście
Znowu muszę pomyśleć o nowym tekście
Penga wjeżdża na desce
Gotujemy z Twardym, no to musi być al dente
Czujesz to samo powietrze, ale dusisz się pomału
Żeby życie miało pazur, trzeba odejść od ekranu
Jakbym ich posłuchał, nie widziałbym szmalu
A widziałem wiele żalu, kiedy patrzyłem się na dół
Smród wylewał się z okien, nie było poczucia czasu
Swoje serce weź do góry, dużo w ręce trzymam planów
Zostawiasz za sobą ślad, ja pozostawiam go na mapie
Cały czas trap, trap, trap — coraz większy, nie tylko na wadze
Twoja gra, gra, gra dla mnie wyczuwalna jest z daleka
Dużo jeszcze do zrobienia mam, nic na to nie poradzę
Że wybrałem drogę wilka w świecie, gdzie się boi marzyć
Nie chcę już do tego wracać, trzeba nowy projekt smażyć
Nie podchodź za blisko, możesz się poparzyć
Wszystko oddałbym po drodze do wygranej
Wiem, ile można stracić, jak myślisz tylko o sobie
Coraz większy kaptur na codzienność mam na głowie
Jak miałbym się kiedyś poddać – dzwoń na pogotowie
Chociaż zamieniłem wyścig, dużo myśli mam na sobie
Zgubiłem pytanie wtedy, jak czekałem na odpowiedź
Miasto nie pozwala myśleć trzeźwo, lepiej zasnąć
Wygodniej nie będzie, pora już zaświecić światło
Z miejsca, gdzie niejedna nadzieja zdążyła zgasnąć
Trzeba coś wykrzyczeć, żeby to dalej dotarło
Nigdy-nigdy-nigdy więcej dość, zawsze mało
Tłumię w sobie złość, kiedy wstaję rano
By obudzić moc, wciąż jest to samo
Bo pamiętam dobrze czasy, kiedy się nie przelewało
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej
Mogłem na klatce zostać w bloku, ale znalazłem antidotum
Codziennie walczę z samym sobą, dlatego po co szukać wrogów?
Po co więcej kłopotów? Za dużo mam na głowie, nie opuszczam wzroku
Moją wizję mam na sobie, dlatego z myśli stworzę produkt
Siedzę od wschodu do zachodu w swoim świecie, zanim zasnę
Bliznę mam na duszy — tylko muzyka to plaster
Śmiałem się w twarz branży, chociaż wpadłem w jej paszczę
Sam więźniem i strażnikiem jestem na opasce w rapgrze
Miszel Traper
Więc nie wpadnę już w pułapkę — to tylko biznes, nie przyjaźnie
Chciałbym widzieć to wyraźnie, kto tu ze mną jest naprawdę
A kto przyszedł tu śmietankę spić, jakby pił pierdoloną kawkę
Mie-mielę ciągle wersy, dawno zasadziłem ziarno
Pole do popisu — z niego plony wziąłem dawno
Ominąłem orkę, bo się nie minąłem z pasją
Chociaż dużo pracy za mną, to jej owoc rzucam w miasto
Zaloguj do życia się, póki pamiętasz hasło
If you're reading this you should consider changing your password
Word for word, face to face if you want to tell me something
You ask who's the winner but no need to ask tho
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać
Nie wiedziałem, ile mogę biec
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej
Robię miękkie przejście
Znowu muszę pomyśleć o nowym tekście
Penga wjeżdża na desce
Gotujemy z Twardym, no to musi być al dente
