"Naan Pizhaippeno" lyrics

[Romanized:]

Māmu poḻutu pōkala
Paṭam piṭikkala
Kaṇṇil pacumai kāṇala kāṟṟu kūṭa aṭikkala

Oru tāmarai nīriṉil illāmal iṅkē ēṉ
Iru mēkalai pātaṅkaḷ maṇ mītu puṇṇāvatēṉ
Ōr ōviyam kākitam koḷḷāmal iṅkē ēṉ
Ataṉ āyiram āyiram vaṇṇaṅkaḷ peṇṇāvatu ēṉ

Nāṉ piḻaippēṉō
Mūccu vāṅkutē
Nūṟaiyum tāṇṭi kāyccal ēṟutē
Ñāpakam ellām pāvai ākutē
Nāṭakam pōlē nāṭkaḷ pōkutē
Āyiram pūkkaḷ tūva tōṇutē
Tōṉṟiṭumpōtē pāvam tīrutē
Kārikai yālē kāṟṟum māṟutē
Vāṉilai veppam tōṟṟup pōkutē

Kālai viḻippu vantatum
Kaṇṇil avaḷ mukam

Eṉṉai putiya oruvaṉai
Ceyyum ceyyum aṟimukam
Itunāḷ varai nāḷ varai illāta pūntōṭṭam
Tiṭu tippeṉa tippeṉa eṅkeṅkum ēṉ vantatu

Uṉṉai pārppatu niccayam eṉṟāṉa aṉṟāṭam
Eṉṉai cilliṭa vaittiṭum pūkampam tāṉ tantatu

Nāṉ piḻaippēṉō
Mūccu vāṅkutē
Nūṟaiyum tāṇṭi kāyccal ēṟutē

Ñāpakam ellām pāvai ākutē
Nāṭakam pōlē nāṭkaḷ pōkutē
Ēṉ uṉṉai pārttāl pūrva ñāpakam
Ēḻeṭṭu nuālāy vantu pōkaṇum
Vīṭṭukku pōṉāl aṅkum uṉmukam
Vīmpuṭaṉ vantē vīḻtti pārkkaṇum

Veṇṇilā tūrattu pārvaikaḷ pōkātē
Atai eṉṉiṭam vā eṉṟu coṉṉālum varātē
Nāṉkaintu vārttaikaḷ nāṉ cērkkiṟēṉ
Vairakkal pōla ovvoṉṟum
Nāṉ kōrkkiṟēṉ
Ētēṉum pēcāmal tīrātiṉi
Uṟaiyum paṉi

[Tamil:]

மாமு பொழுது போகல
படம் பிடிக்கல
கண்ணில் பசுமை காணல காற்று கூட அடிக்கல

ஒரு தாமரை நீரினில் இல்லாமல் இங்கே ஏன்
இரு மேகலை பாதங்கள் மண் மீது புண்ணாவதேன்
ஓர் ஓவியம் காகிதம் கொள்ளாமல் இங்கே ஏன்
அதன் ஆயிரம் ஆயிரம் வண்ணங்கள் பெண்ணாவது ஏன்

நான் பிழைப்பேனோ
மூச்சு வாங்குதே
நூறையும் தாண்டி காய்ச்சல் ஏறுதே
ஞாபகம் எல்லாம் பாவை ஆகுதே
நாடகம் போலே நாட்கள் போகுதே
ஆயிரம் பூக்கள் தூவ தோணுதே
தோன்றிடும்போதே பாவம் தீருதே
காரிகை யாலே காற்றும் மாறுதே
வானிலை வெப்பம் தோற்றுப் போகுதே

காலை விழிப்பு வந்ததும்
கண்ணில் அவள் முகம்

என்னை புதிய ஒருவனை
செய்யும் செய்யும் அறிமுகம்
இதுநாள் வரை நாள் வரை இல்லாத பூந்தோட்டம்
திடு திப்பென திப்பென எங்கெங்கும் ஏன் வந்தது

உன்னை பார்ப்பது நிச்சயம் என்றான அன்றாடம்
என்னை சில்லிட வைத்திடும் பூகம்பம் தான் தந்தது

நான் பிழைப்பேனோ
மூச்சு வாங்குதே
நூறையும் தாண்டி காய்ச்சல் ஏறுதே

ஞாபகம் எல்லாம் பாவை ஆகுதே
நாடகம் போலே நாட்கள் போகுதே
ஏன் உன்னை பார்த்தால் பூர்வ ஞாபகம்
ஏழெட்டு நுாலாய் வந்து போகணும்
வீட்டுக்கு போனால் அங்கும் உன்முகம்
வீம்புடன் வந்தே வீழ்த்தி பார்க்கணும்

வெண்ணிலா தூரத்து பார்வைகள் போகாதே
அதை என்னிடம் வா என்று சொன்னாலும் வராதே
நான்கைந்து வார்த்தைகள் நான் சேர்க்கிறேன்
வைரக்கல் போல ஒவ்வொன்றும்
நான் கோர்க்கிறேன்
ஏதேனும் பேசாமல் தீராதினி
உறையும் பனி